“Annemarie, het wordt niets zonder jou.”

Nieuwjaarsconcert. Noord Nederlands Orkest. Solist: Annemarie Kremer. Werken van Wagner, Verdi, Tchaikovski, Lumbye, von Suppé, Kálmán, Stolz. Bijgewoond op 10 januari 2019. Atlas Theater, Emmen.

Nieuwjaarsconcert Groningen

Noord Nederlands Orkest

 

Orkest: Noord Nederlands Orkest
Dirigent: Per-Otto Johansson
Solist: Annemarie Kremer

Muzikaal:

Zo langzamerhand begin ik er ook genoeg van te krijgen, het Nieuwjaarsconcert uit Wenen, dat alweer een kleine twee weken achter ons ligt. De weerzin begon vaste vorm te krijgen tijdens de uitvoering onder de ernstige overschatte Dudamel in 2017, die erin slaagde om “De Weners” (er zijn echt mensen die dat zeggen), die het hele 1-januari repertoire blind en zonder dirigent feilloos ten gehore kunnen brengen, toch nog tot enkele muzikale uitglijders wist te ontlokken.  Het concert is een cadeautje van Baldur Benedikt von Schirach (niet van Willi Boskovski, zoals gemakshalve wordt gemeend), leider van de Hitlerjugend en ‘gouwleider’ van Wenen, die er vanaf 1941 een jaarlijks terugkerend evenement van maakte. Elk jaar weer wordt het Musikverein gevuld met een publiek dat zich in dure maar slecht zittende smokings en kwabbige jurken hijst. Nee, Zäh wie Leder, flink wie Windhunde, hart wie Kruppstahl, dat zijn we al lang niet meer. Meeklappen met de Radetzky-mars, dat gaat nog met enige moeite, op de juiste momenten uitbundig of laagvolumig meeklappen is echter een muzikale brug te ver. Als katerige tv-kijker verlang je op 1 januari al snel naar het schansspringen uit Garmisch-Partenkirchen, naar een spectaculair ongeluk waarbij de ledematen het in modieuze winterkleding gestoken publiek om de oren vliegen. Echter, het kan altijd erger. Zegeningen dienen geteld te worden. Ontkomen aan de ernstig alternatieve tenenkrommende leut van het nieuwjaarsconcert van het Nederlands Blazers Ensemble, dat is ook wat waard. Niet in een zaal hoeven zitten vol Mensen van Nu die hun breed uitgemeten (“hahahaha”) intelligente muzikale humor afwisselen met ik-ben-van-alle-markten-thuis groenlinksontroering.

Nieuwjaarsconcert Groningen

Annemarie Kremer. Foto: Gerard Niet.

Feest

Aber Freunde, nicht diese Töne! Natuurlijk, Neujahrskonzert muss sein, en wij vonden een meer dan voortreffelijk alternatief in Emmen. (Spreek uit Em’m.) Emmen staat wel bekend als De Vlinderstad, een sympathieke naam die indirect verwijst naar het voormalige (Noorder) Dierenpark Emmen. “Dierenpark Emmen”, ik vind dat een betrouwbare en gezinsmatige gezelligheid uitstralende naam. Helaas werd in 2006 het moderne levensgevoel over Emmen vaardig en kwam een linguïstische druiloor (“we leven niet meer in de tijd van Swiebertje, mensen!”) op het idee om de dierentuin om te dopen tot Wildlands Adventure Zoo Emmen. Regionale schabouwelijkheid in haar treurigste vorm.

Maar terug naar het Nieuwjaarsconcert in het Atlas Theater. Het was mooi, het was ontroerend, het was genoeglijk. Fijn publiek, echte genieters, geen snobs. Het programma bracht gelukkig geen oudroze aaneenschakeling van  walsen, polka’s en galops, en ook geen Syrische vluchteling die op de Oud-Syrische Zoekra het Andante uit het klarinetconcert van Mozart wegtettert, maar onbekommerd

operaplezier, gelardeerd met orkestrale intermezzi. Het programma van het Nieuwjaarsconcert door het Noord Nederlands Orkest, met als solist Annemarie Kremer, was een fraaie mix van heel bekend, via bekend, naar niet zo bekend. Even ter zijde: wat is dat Noord Nederlands Orkest goed geworden; ik constateerde het al bij Die Tote Stadt. Zonder meer een toporkest; zonder de andere leden te kort te doen zou ik deze keer met name de hoornisten een groot compliment willen geven. Zo’n fraaie, homogene klank.

 

De eerste blik op het programma bracht ons al tot immense dankbaarheid: geen ouverture La Forza del Destino! En wat kan er dan nog misgaan met een in topvorm verkerend Noord Nederlands Orkest en een internationaal (behalve in Amsterdam) gevierde operaster Annemarie Kremer? Hoe sympathiek dat zij haar geboortestreek trakteert op een dergelijk subliem Nieuwjaarsconcert. Hoewel, er bleek toch nog een sissend addertje onder het gras te zitten, namelijk een haast eindeloze hoeveelheid gezwam ter introductie van het concert. De burgemeester, die zichzelf blijkbaar graag hoort praten, hield een warrig betoog over van alles en nog wat, maar bij de essentie aangekomen, het concert, moest hij “even spieken” wie de solist van de avond ook alweer was. O ja, Annemarie Kremer!  Pijnlijk. Zou Rutte moeten spieken wie zijn gast is als hij Trump op bezoek krijgt?  Toen ik niet klapte voor de burgemeester, kreeg ik een verwijtende blik van  mijn buurvrouw. Onmiddellijk riposteerde ik “Ik bid niet veur brune bonen!”, want ik had mij terdege op deze regionale trip voorbereid.

 

Fijn programma

Ouverture Tannhäuser   was een perfecte binnenkomer. De zinnelijke lust waar deze opera over gaat, nam in een oogwenk bezit van het publiek. Houd de Drentse geboortecijfers van september 2019 in de gaten! Aansluitend, een programmatische meesterzet, “Dich teure Halle“ uit dezelfde Wagner-opera, adembenemend gezongen door Nederlands veelzijdigste sopraaan, Annemarie Kremer, die gedurende de hele avond haar eigen half-scenische, gracieuze regie voerde. Mijn buurman reageerde: ’t  benne geen babbelegoegies, en dat is Drents voor “dat was in het geheel niet misselijk”. In deze kolommen hebben wij al menigmaal de lof gezongen van deze fantastische zangeres en alleskunner die in 2018 triomfen vierde in o.m. Essen, São Paulo, Amsterdam, Leipzig (Tosca), Linz (Isolde!) en Hannover. Vervolgens kwam er toch een Verdi-ouverture, maar niet de gevreesde. Het werd de Ouverture Luisa Miller, een van Verdi’s allerfraaiste en helaas te vaak onderschatte en te weinig uitgevoerde opera’s. Even sloeg ons de schrik om het hart toen wij de woorden La Forza del Destino in het programma ontwaarden. Maar het bleek te gaan om de aria “Pace, pace“, en Emmen was even muisstil. Wat een stem, wat een voordracht, het Opperwezen zelf leek op zijn eigen vocale orgel te spelen. (Mijn buurman, wederom met groot gevoel voor understatement:  ’t kun een stuk minder”, Drents voor “dat was lang niet slecht”.) Via Tsjaikovski  (Polonaise uit Eugen Onegin)  en Puccini (fraai gezongen en geacteerde Musetta’s aria) en Catalani kwamen wij aan bij de Deense componist Hans Christian Lumbye (spreek uit Hens Kraisten Loempuu). Hij geldt als de Scandinavische Strauss en wordt door sommige musicologen die het weten kunnen hoger aangeslagen dan zijn Oostenrijkse collega. Is iets voor te zeggen. Dirigent Per-Otto Johansson schotelde ons de geinige Jernbane Galop  en de Champagne Galop voor. Groot genoegen. Na ons door de Dichter und Bauer ouverture van Franz von Suppé geworsteld te hebben werden wij daarvoor beloond met “Höre ich Zigeunergeigen” uit Kálmáns Gräfin Maritza. Een puur geluksmoment voor uw recensent, waar hij nog enkele maanden op kan teren. Mijn Drentse buurman debiteerde zijn laatste one-liner:  “kakelen is geen kunst, maar eieren leggen wel“ en uw recensent had zijn muzikale gevoelens niet beter onder woorden kunnen brengen.

 

Toegift? Jazeker. De Radetzky-mars, zoals ik in de inleiding al schreef een van mijn favoriete nummers, vooral vanwege de publieksparticipatie. Wij constateerden: Drentenaren hebben een beter maatgevoel dan de Weense nouveau riche.

Er zijn nog diverse kansen om dit concert bij te wonen. Laat deze niet aan u voorbijgaan, een wereldster en een meeslepende avond bij u om de hoek, dat is geen kans, maar een buitenkans. En om met een overmatige drieklank af te sluiten: er was géén “Lied aan de Maan”, er was géén “Babbino Caro”. Ja, er is een rechtvaardige God.

Dit concert wordt nog herhaald in Winschoten en Sneek. Zie voor meer informatie https://nno.nu/concert/nieuwjaarsconcert-2

Olivier Keegel (gepubliceerd 11 januari 2019)

9 Comments

  1. M. Fernandez schreef:

    You made my day Olivier, ik heb mij krom gelachen, vooral je weeegave van het Weens ons kent ons gebeuren was picco bello!

  2. Frank van Aken schreef:

    Super!

  3. Henk Kreukniet schreef:

    of ik erbij was Olivier,zo duidelijk,humorvol en met kennis van zaken,m.b.t.de instrumentale als vocale bezetting,geschreven een voorstelling op zich,🎶

  4. Jan Willem Bultje schreef:

    Een mooie recensie voor een regionaal orkest. Gelukkig is het niveau van deze regionale orkesten enorm verbeterd en zitten zij in de hogere regionen van muzikaal Nederland..

  5. Wiebke Gőetjes schreef:

    Wat een heerlijke recensie en wat jammer dat ik dit concert met onze geweldige Annemarie niet kon/kan bijwonen!

  6. Peter Kremer schreef:

    Een prachtige recensie Olivier, wij waren erbij ..
    Genoten van het orkest en een geweldige Annemarie Kremer, de buitencategorie!!!

  7. Tis nog niet afgelopen in Drenthe hoor Olivier!
    Op 24 maart zingt Annemarie hier een try out concert op de Concertboerderij ‘Onder de Linden’ in Valthermond waarin we haar voor het eerst zullen horen in de Vier letzte Lieder van Strauss. Kom je?
    Ik had haar allang geboekt.
    Woon hier nu in Valthermond sinds 2011.
    Twas even wennen aan de stilte en de rust
    en de korte zinnen.
    Over ons zegt men hier:
    ‘veel geblaat weinig wol’ 🤔🤔

    Ik heb genoten van je verhaal!
    Het klopt helemaal!

  8. Martin Van Os schreef:

    Heerlijke recensie!Humor gecombineerd met vakmanschap(is meesterschap!(ach nee dat is Overijssel natuurlijk)Hulde!

  9. Impresariaat Tineke Ouwendijk schreef:

    Tineke Ouwendijk
    12 januari 2019

    Genoten van je recensie, eerlijk en heerlijk leesbaar met een dosis humor.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.