CONCERT JOYCE DiDONATO

Concert Joyce DiDonato

Joyce DiDonato in Cendrillon van Jules Massenet (Foto Ken Howard / Met Opera)

Concert door de Opéra Royal de Wallonie in het Théâtre Royal de Liège op 24 november 2018.

Joyce DiDonato, mezzo-sopraan

Orchestre de l’Opéra Royal de Wallonie
Dirigent: Paolo Arrivabeni

 

We herinneren ons nog levendig onze eerste ontmoeting met de Amerikaanse mezzo-sopraan Joyce DiDonato, ondertussen zowat tien jaar geleden in Pesaro. Ze liep op de dagen tussen de voorstellingen ongegeneerd rond in het stadje aan de Adriatische zee en vond het helemaal niet erg aangesproken te worden door bewonderaars. We waren onmiddellijk gecharmeerd door haar openheid die een voorbeeld kon/kan zijn voor veel van haar collega’s. Ondertussen zijn er heel wat jaren verstreken maar de indruk van toen werd bevestigd tijdens het concert dat we op 24 november 2018 bijwoonden in de Luikse Opera. Een charmante, zelfverzekerde dame die met haar glimlach iedereen doet smelten. Als ze dan ook nog complimenten begint te maken aan dirigent, orkest en zelfs publiek ontdooien zelfs de koelste kikkers.

Dit alles mag ons natuurlijk niet afleiden van datgene waarvoor het publiek een concert bijwoont: de muziek. En ook hier bleef niemand op zijn honger zitten. Enkele onbekende (maar o zo mooie) fragmenten van onder andere Pacini en Carafa zijn afkomstig uit de CD “Stella di Napoli” die DiDonato enkele jaren geleden uitbracht. Daarnaast was er ruimte voor wat bekender werk zoals Le Nozze di Figaro en Il Barbiere di Siviglia. Buitenbeentje was dan weer een passage uit Les Troyens, een opera waarin ze de laatste jaren veel succes boekt. Een zeer evenwichtig en mooi programma waarbij uiteraard de virtuoze aria’s van Rossini die beide delen afrondden het meeste succes oogstten.

Joyce DiDonato is steeds voorzichtig geweest in het kiezen van haar rollen en dat heeft ervoor gezorgd dat haar stem op de vooravond van haar vijftigste verjaardag nog erg fris klinkt en bijzonder soepel is. Ook de variaties die ze bracht zijn origineel en smaakvol. Interpretatief gaf ze dan weer een staaltje van haar kunnen als Didon (Les Troyens) een opera die we haar graag een keer live zouden horen zingen. Enkel de hoogte lijkt af en toe wat geforceerd te klinken en dat brengt ons tot de enige bedenking die we hadden naar aanleiding van het concert in Luik. Het gros van de aria’s die DiDonato bracht, zijn oorspronkelijk geschreven voor sopraan. Hierdoor wordt het net iets minder mooie deel van de stem vaker dan nodig aangesproken.

De voormalige muziekdirecteur van de Waalse Opera, Paolo Arrivabeni, was voor de gelegenheid teruggekeerd naar het theater waar hij de voorbije jaren grote successen oogstte. Dat was deze keer niet anders waarbij opgemerkt moet worden dat het orkest van de ORW deze voor hen overwegend onbekende muziek prachtig bracht.

Voor de rest kunnen we alleen maar genieten van de aanwezigheid van een grote artieste zoals Joyce DiDonato in een Belgisch theater. Misschien mogen we hopen haar ooit in Luik in een scenische productie te zien ?

Het ging om een eenmalig concert. Later dit seizoen zijn ook Leo Nucci en Sonya Yoncheva nog te gast in de Luikse Opera. We kijken er naar uit !

H.D. (Gepubliceerd op 27/11/2018)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.