DE 150e PAREL

Les pêcheurs de perles

Stanislav Trofimov, (Nourabad), Plácido Domingo (Zurga), Aida Garifullina (Leïla), Riccardo Minasi (Conductor) & Javier Camarena (Nadir), (Photo: © Salzburger Festspiele / Marco Borrelli)

Les pêcheurs de perles, opera van Georges Bizet op een libretto van Eugène Cormon en Michel Carré. Voor het eerst opgevoerd in het Théâtre Lyrique in Parijs. Concertante uitvoering door de Salzburger Festspiele in het Grosses Festspielhaus op 23 augustus  2018.

Leïla: Aida Garifullina
Nadir: Javier Camarena
Zurga: Plácido Domingo
Nourabad: Stanislav Trofimov

Philharmonia Chor Wien
Mozarteum Orchestra Salzburg
Dirigent: Riccardo Minasi

 

Een uitvoering met historische betekenis, deze concertante versie van Bizets niet zo heel vaak uitgevoerde Parelvissers tijdens de Salzburger Festspiele.

Op 21 januari 1964 vierde een jonge tenor zijn 23ste verjaardag in Tel Aviv met zijn debuut in de rol van Nadir. De recensenten waren vol lof over zijn “lyrische, soepele, echte belcanto stem”. 54 jaar later (!) vierde deze zelfde zanger zijn 150e operarol, nu als bariton in de rol van Zurga. We hebben het uiteraard over Plácido Domingo.

Men mag dus met recht van een voorstelling met historische dimensies spreken. Hoe vaak zal een tenor na 54 jaar in dezelfde opera terugkeren als bariton? Hoeveel zangers kunnen bogen op zo’n enorm repertoire en zo’n lange, succesvolle carrière?

De stem is natuurlijk veranderd in 54 jaar, maar heeft niets van zijn fascinatie verloren.  Domingo is nog steeds een voortreffelijk bouwer van “kolommen” van rijk geluid, culminerend in krachtige en indrukwekkende passages van constante kwaliteit. Ruim een halve eeuw vocale topklasse, als tenor of als bariton, het komt heel dicht bij een wonder der natuur. Domingo’s ervaring en techniek vormen een solide compensatie voor mogelijke onzekerheden in deze nieuwe rol. Zelfs in deze concertversie weet hij overtuigend en ontroerend te acteren; men vergeet dat deze 77 jaar oude Zurga van ongeveer dezelfde leeftijd zou moeten zijn als Nadir, de parelvissende tenor.

In Salzburg werd de rol van Nadir vertolkt door Javier Camarena, een in 1976 geboren Mexicaanse tenor. Camarena heeft een fraai, lyrisch geluid met moeiteloze, krachtige topnoten, maar toch steeds warm en brons van kleur, een genot voor het oor. Hij heeft reeds veelvuldig en met veel succes opgetreden in grote operahuizen over de hele wereld, maar toch leek hij wat nerveus om ten overstaan van het 2000-koppige festivalpubliek het podium te delen met de “levende legende”.

Dat bleek bijvoorbeeld tijdens een moment van zwakte in zijn aria “Je crois entendre encore”, maar voor de rest zette Camarena een geweldige prestatie neer. Hij heeft een zeer aantrekkelijke persoonlijkheid en acteert ook met passie, hart en ziel.

Leila werd gezongen door de Russische sopraan van Tataarse afkomst Aida Garifoellina. Hoewel haar fraaie uiterlijk perfect geschikt is om een ​​exotische prinses te spelen, waren haar vocale prestaties toch wat minder. Ze had geweldige coloraturen, voortreffelijke geplaatste noten die als een parelketting aan elkaar werden geregen en een mooi middenregister, maar in de hogere regionen neigt haar stem nogal dun te worden en moet ze forceren. Haar vibrato was nogal wispelturig en verdween, opzettelijk of niet, net zo snel als het zich aandiende.  Bovendien misten wij emotionele betrokkenheid bij haar rol.

Stanislav Trofimov was hogepriester Nourabad. Hij heeft een volle, rijke en warme bas richting bas-bariton. Hij gaf een onberispelijke uitvoering, maar wij hadden ook van hem wat meer zichtbare betrokkenheid verwacht. Een probleem was wellicht dat hij aan de andere kant van het podium stond en het oogcontact met de dirigent ontbeerde dat de andere zangers wel hadden.

Het was een genot dirigent Riccardo Minasi aan het werk te zien. Hij dirigeerde vol overgave en zijn gespring, gewals en gezwaai werkten zeer aanstekelijk. Hij leidde het Mozarteum-orkest met voorbeeldige accuratesse. Wel misten wij de wat fijnere kleurnuances. Soms klonk het orkest eerder Wagneriaans dan “Bizetiaans”. Het volume van het orkest zat de zangers nogal eens in de weg. Speciale vermelding verdient het Philharmonia Chor Wien van koorleider Walter Zeh, met een fraai gebalanceerde, indrukwekkende en uiterst nauwkeurige koorklank. Niets dan lof voor deze opmerkelijke prestatie.

Er is nog een uitvoering op zondag, 26 augustus, 15:00h.

Gabi Eder / Olivier Keegel (Gepubliceerd op 25/8/2018)

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.