“REIGEN” (LA RONDE) VAN PHILIPPE BOESMANS

Reigen

Farrah El Dibany (La Grisette) (Foto © J’adore ce que vous faites !)

Reigen (La Ronde), opera van Philippe Boesmans op een Duits libretto van Luc Bondy, gebaseerd op het toneelstuk van Arthur Schnitzler La Ronde (1897). Voor het eerst opgevoerd in de Koninklijke Muntschouwburg te Brussel op 4 maart 1993. Première van deze productie in het Amphithéâtre Bastille te Parijs op  2 november 2017. Bijgewoonde voorstelling op 6 november 2017.

Dirne (La prostituée): Sarah Shine
Soldat (Le soldat): Juan de Dios Mateos
Stubenmädchen (La femme de chambre): Jeanne Ireland
Junger Herr (Le jeune monsieur): Maciej Kwaśnikowski
Junger Frau (La jeune femme): Marie Perbost / Marianne Croux
Gatte (Le mari): Mateusz Hoedt
Süsses Mädchen (La grisette): Farrah El Dibany
Dichter (Le poète): Jean-François Marras
Sängerin (La cantatrice): Sofija Petrovic / Angélique Boudeville
Graf (Le comte): Danylo Matviienko

Orchestre-Atelier Ostinato

Dirigent: Jean Deroyer
Regie: Christiane Lutz

Muziek:
Regie:

Voor het eerst opgevoerd in 1993 in Brussel en dit najaar bij de Opera van Parijs, Reigen (La Ronde) van Philippe Boesmans. De opera van de Belgische componist, gebaseerd op een toneelstuk van Arthur Schnitzler, beschrijft een opeenvolging van liefdesverhalen tussen vijf mannen en vijf vrouwen.

De tien scènes volgen elkaar op als een aflosspelletje; elke keer verdwijnt een van de twee protagonisten, terwijl een ander zijn plaats inneemt. Het is een cyclisch mechanisme waarin een verscheidenheid aan gevoelens wordt uitgedrukt, van liefde tot trouw, van begeerte tot teleurstelling en geweld. La Ronde begint met een soldaat en een prostituee, gevolgd door een jongeman en een dienstmeisje, gaat verder met een dichter en zijn model om ten slotte te belanden bij een zangeres en een graaf. Al deze verhalen schakelen aan elkaar en deze ritornel toont de eeuwige terugkeer van dezelfde situaties – vandaar de ongedateerde actualiteit van dit werk.

De muziek van Philippe Boesmans is een orkestraal mechanisme dat op zijn laatste brandstof loopt. De ritmes veranderen constant, het tempo versnelt, stopt, begint opnieuw en vertraagt. De muzikale invloeden zijn talrijk, met de nodige knipogen: soms onderscheiden we volksmelodieën, jazzmelodieën, oriëntaals gezang of koninklijke hofmuziek. La Ronde leent bij Stravinsky zijn wisselende, gehakte ritmes en bij Sjostakovitsj de overvloedige bruisende cocktail van humor en tragiek. De muziek lijkt beurtelings een opgewekt spelletje en een schrijnende kritiek op onze samenleving.

Zoals in de overzichtelijke enscenering waarin de personages evolueren in Parijs, op de Place de la Bastille, op straat of in taxi’s, weerspiegelt de muziek van Philippe Boesmans de stedelijke kakofonie van claxons, geschreeuw, dialogen en allerlei andere stadsgeluiden. Enkel de liefdesscènes, sensueel, gewelddadig of liefdevol, gaan gepaard met meer lyrische momenten: het ritme vertraagt, aria’s ontwikkelen zich en verspreiden melancholische aroma’s.

De vertolking door het Orchestre-Atelier Ostinato en de muzikanten van de Académie de l’Opera national de Paris onder leiding van Jean Deroyer accentueren het explosieve karakter, de staccato’s en de percussies van de partituur. De muzikale draad van dit muzikaal eclectische materiaal is moeilijk te ontrafelen. De contrasten worden geaccentueerd, met nadruk op de jeugdige en spottende humor van het werk, maar werken contraproductief voor de noodzakelijke continuïteit van de verschillende scènes, die toch zeer nauw aan elkaar verweven zijn.

Het vocale platform, volledig samengesteld uit jonge leerling-zangers van de Academie van de Parijse Opera, is over het algemeen goed. Opmerkelijk waren vooral de sopraan Sofija Petrović in de rol van de zangeres, wier krachtige hoge noten het amfitheater van de Opéra Bastille vulden; de soepele stem van de mezzosopraan Farrah El Dibany in de rol van het meisje; de monolithische bas-bariton Mateusz Hoedt in de serieuze rol van de echtgenoot; en de dichter, schitterend vertolkt door de tenor Jean-François Marras, even op zijn gemak als acteur en als zanger.

Philippe Boesmans’ Reigen is een opera in 10 dialogen die beslist de moeite waard is.

Er zijn nog voorstellingen tot 11 november 2017.

Max Yvetot / Olivier Keegel (Gepubliceerd op 8/11/2017)

Alle foto’s zijn © J’adore ce que vous faites !

DelenShare on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someone

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *