“MACBETH”

Macbeth

Macbeth, opera van Giuseppe Verdi op een libretto van Francesco Maria Piave, gebaseerd op de tragedie van William Shakespeare. Gecreëerd in het Teatro della Pergola in Florence op 14 maart 1847. Première van deze productie door de Opéra Royal de Wallonie in het Théâtre Royal de Liège op 12 juni 2018. Bijgewoonde voorstelling op 17 juni 2018.

Macbeth: Leo Nucci
Banquo: Giacomo Prestia
Lady Macbeth: Tatiana Serjan
Dama di Lady Macbeth: Alexise Yerna
Macduff: Gabriele Mangione
Malcolm: Papuna Tchuradze

Choeurs et Orchestre de l’Opéra Royal de Wallonie
Dirigent: Paolo Arrivabeni
Regie: Stefano Mazzonis di Pralafera

Muzikaal:
Scenisch:

Voor zijn laatste productie van het seizoen 2017-18 heeft de Opéra Royal de Wallonie gekozen voor Verdi’s tiende opera, Macbeth.  Na Nabucco is dit chronologisch de tweede opera van de componist die uitgegroeid is tot een repertoirewerk. Na de creatie in Florence kende Macbeth nog een aantal bewerkingen. In Luik heeft men gekozen voor de Parijse versie van 1865, evenwel met invoeging van de finale van de oorspronkelijke versie. Die is dramatisch effectiever en geeft vooral de hoofdrol de kans om nog even te schitteren.

Intendant Stefano Mazzonis di Pralafera kan het niet laten om af en toe (en zelfs wat vaker dan dat) zelf de regie in handen te nemen. Meestal valt dat goed mee, alleszins voor wie een traditionele aanpak verkiest, maar bij deze Macbeth hadden we enkele bedenkingen. De setting kan best omschreven worden als magisch-realistisch met mooie sfeerbeelden en een prachtige belichting door Franco Marri. Er wordt echter nooit een verhaal verteld en de idee van het schaakbord als strijdperk voor de personages wordt niet verder uitgediept. De personenregie is bijna onbestaande, wat gek genoeg vooral veteraan Leo Nucci  leek te hinderen. Het feit dat hij met zijn relatief kleine gestalte voortdurend een buitenmaatse kroon op zijn hoofd moest dragen verbeterde de algemene indruk alleszins niet. Aan de andere kant kregen de solisten de kans om hun aria’s mooi vooraan op de bühne te brengen, zonder daarbij halsbrekende toeren te moeten uithalen, hetgeen natuurlijk het muzikale gedeelte van de voorstelling ten goede kwam.

Gelukkig was de voorstelling op muzikaal gebied een voltreffer, in de eerste plaats dankzij de fenomenale Lady Macbeth van de Russische sopraan Tatjana Serjan. Zij weet de aartsmoeilijke partij, naar ons aanvoelen de echte hoofdrol van de opera, zonder moeite te overwinnen.

Vanaf de moeilijke (want met nog niet opgewarmde stem te zingen) eerste aanzet in de briefscène aan het begin van de opera tot de slaapwandelscène zingt Serjan met stabiele, donkere (de rol wordt soms bezet met een mezzo-sopraan!) en volumineuze stem. Verzorgde coloraturen en de wat meer ingetogen momenten contrasteren hier mooi mee. Het hogere register staat een beetje los van de rest van de stem en klinkt dan iets dunner, maar dat is detailkritiek. Elk moment dat deze grote dame op het toneel stond zaten we op het puntje van onze stoel. Wat een sensatie!

De Italiaanse bariton Leo Nucci is ondertussen 76 jaar (!) en zingt al meer dan veertig jaar in de grootste theaters. De laatste jaren is zijn repertoire wel beperkt tot enkele Verdi-rollen en uiteraard heeft Macbeth voor hem dan ook geen geheimen meer. Daar waar de stem in het begin duidelijk blijk gaf van een wat onaangenaam vibrato, klonk alles gaandeweg steeds beter, wat uiteindelijk culmineerde in een pakkende slotscène waarvoor de veteraan een verdiend open doekje kreeg.

De andere rollen in Macbeth zijn eerder episodisch en bestaan uit nauwelijks meer dan een aria. De diepe bastonen die de Italiaanse bas Giacomo Prestia produceerde waren indrukwekkend en zijn jonge landgenoot Gabriele Mangione liet als Macduff horen dat hij een tenor is waar we in de toekomst nog van zullen horen. Zoals steeds in Luik verdienstelijk bezet, waren de kleinere rollen van o.a. Malcolm (Papuna Tchuradze) en het kamermeisje (Alexise Yerna).

Voor deze productie was de gewezen Luikse muziekdirecteur Paolo Arrivabeni uitgenodigd. Zoals steeds was zijn dirigaat feilloos met veel gevoel, vlotte tempi en aandacht voor de zangers. Ook verdienstelijk was het uitgebreide koor van de ORW, al vielen enkele ongelijkheden te betreuren.

Na La donna del lago vorige maand kent de Luikse opera een indrukwekkende seizoensfinale. En wie het programma voor volgend seizoen bekeken heeft kan enkel hopen dat deze trend zich doorzet. In afwachting is deze productie van Macbeth nog te zien op 20, 23 en 26 juni 2018. Niet te missen !

H.D. (Gepubliceerd op 19 juni 2018)

1 Comment

  1. Willem schreef:

    1 woord Bravi.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.