“LE DOMINO NOIR”

Le domino noir

Ensemble (Foto © Lorraine Wauters – Opéra Royal de Wallonie)


 

Le domino noir, opéra-comique van Daniel-François-Esprit Auber op een libretto van Eugène Scribe. Voor het eerst opgevoerd op 2 december 1837 door de Opéra-Comique in het Théâtre des Nouveautés te Parijs. Première van deze productie door de Opéra Royal de Wallonie in het Théâtre Royal de Liège op 23 februari 2018. Bijgewoonde voorstelling op 25 februari 2018.

Agèle: Anne-Catherine Gillet
Horace: Cyrille Dubois
Brigitte: Antoinette Dennefeld
Juliano: François Rougier
Jacinthe: Marie Lenormand
Gil Perez: Laurent Kubla
Ursule: Sylvia Bergé

Orchestre et Chœurs de l’Opéra Royal de Wallonie
Dirigent: Patrick Davin
Regie : Christian Hecq & Valérie Lesort

Muzikaal:
Scenisch:

Tussen 1837 en 1909 kende Le domino noir in Parijs niet minder dan 1200 voorstellingen en werd daarmee het meest gespeelde werk van Auber. Het is haast onbegrijpelijk dat deze opera, die ook op de waardering van Berlioz kon rekenen, vandaag volledig vergeten is. Toegegeven, de compositie is licht en frivool en heeft niets van de dramatiek of psychologische diepgang van Italiaanse of Duitse opera’s. Eigenlijk doet het af vaak aan Offenbach denken. Maar als de voorstelling in Luik één ding heeft bewezen dan is het wel dat werken als dit het publiek een paar uren aangename verstrooiing kunnen bezorgen. En naar ons aanvoelen is dat toch één van de redenen waarom een groot deel van het publiek het theater bezoekt. Het is moedig van de Luikse Opera om het werk van onder het stof te halen. Volgende maand wordt de opera trouwens in de Parijse Opéra-Comique gespeeld, die ook coproducent is.

Eugène Scribe staat meestal garant voor goede en vindingrijke libretti en voor deze Le domino noir is dat niet anders. Angèle is een nicht van de Spaanse koningin en is aangeduid om weldra abdis te worden in een klooster. In afwachting wil ze toch even kennis maken met het gewone leven en begeeft zich incognito naar een gemaskerd bal (de titel van de opera slaat op de zwarte mantel die tijdens zo’n bal gedragen wordt) waar ze kennis maakt met Horace. Beiden voelen zich onmiddellijk tot elkaar aangetrokken.

Na enkele uiterst vermakelijke persoonsverwisselingen en plotwendingen wordt Angèle uiteindelijk door de koningin “verlost” van haar aanstelling als abdis en mag ze de man van haar keuze huwen. Uiteraard kiest ze voor Horace.

Het verhaal van Le domino noir heeft wat weg van een sprookje, het Assepoestergevoel is nooit ver weg. En het is een beetje in die trend dat het regisseursduo Valérie Lesort en Christian Hecq hun enscenering opvatten. Hun werk wordt gekenmerkt door een vleugje magie afgewisseld met realisme en een dosis goed getimede en smaakvolle humor. Veel aandacht ook voor de personenregie: de solisten en het koor lijken zich echt te vermaken, een gevoel dat ook gecommuniceerd wordt naar het publiek. Dit alles speelt zich af in gevarieerde en stijlvolle decors van Laurent Peduzzi. Het werk werd voor de gelegenheid wel een beetje “opgepoetst” wat de dialogen betreft.

Een opera als deze staat of valt met goed ensemblewerk en dit is zeker een van de sterke punten van de voorstelling die we zagen. Een groep meestal jonge zangers, met uitzondering van Anne-Catherine Gillet, zonder aanwezigheid van grote namen, zetten zich volop in om mee te spelen in de bonte voorstelling. Zangtechnisch stelt de partituur minder hoge eisen. De mooiste stukjes zijn gereserveerd voor Angèle en Anne-Catherine Gillet brengt deze met smaak en een mooi timbre, al hebben we de indruk dat de hogere passages af en toe een beetje vermeden worden. Cyrille Dubois is een aangename verschijning als Horace, zijn mooie lyrische tenor paste perfect bij de rol en we zijn er van overtuigd dat we zijn naam in de toekomst nog zullen horen. De andere rollen zijn eerder episodisch en zijn in Luik stuk voor stuk voorbeeldig gecast.

Voor wie uit is op een portie amusement is deze productie van Le domino noir een must. Je kan in Luik nog terecht op 27 februari, 1 en 3 maart 2018. Nadien verhuist het spektakel naar Parijs.

H.D. (Gepubliceerd op 27/2/2018)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.