“IL CAPPELLO DI PAGLIA DI FIRENZE”

Il cappello di paglia di Firenze

Ibrahim Yesilay als Fadinard en ensemble (Foto: Pedro Malinowski)

 

Opera “Il cappello di paglia di Firenze” van Nino Rota op een libretto van de componist en Ernesta Rota, gebaseerd op de komedie “Un chapeau de paille d’Italie” (1851) van Eugène Labiche en Marc Michel. Gecreëerd in het Teatro Massimo te Palermo op 21 april 1955. Première van deze productie in het Musiktheater im Revier te Gelsenkirchen op 19 november 2016. Bijgewoonde voorstelling op 11 december 2016.

Fadinard: Ibrahim Yesilay
Nonancourt: Joachim G. Maaß
Beaupertuis: Urban Malmberg
Lo zio Vezinet: William Saetre
Emilio: Piotr Prochera
Elena: Bele Kumberger
Anaide: Anke Sieloff
Baronessa di Champigny: Noriko Ogawa-Yatake

Chor und Extrachor des MiR
Neue Philharmonie Westfalen
Dirigent: Thomas Rimes
Regie: Sonja Trebes

Muzikaal:
Scenisch:

Nino Rota is vooral gekend als componist van filmmuziek, in het bijzonder de films van Federico Fellini en Luchino Visconti. Maar hij schreef ook opera’s die echter zelden buiten Italië opgevoerd werden / worden: Ariodante (Parma 1942), Torquemada (1943), Il cappello di paglia di Firenze (Palermo 1955), I due timidi (RAI 1950, London 1953), La notte di un neurastenico (Premio Italia 1959, La Scala 1960), Lo scoiattolo in gamba (Venezia 1959), Aladino e la lampada magica (Naples 1968), La visita meravigliosa (Palermo 1970) en Napoli milionaria (Spoleto Festival 1977).
Nino Rota is dus zeker geen componist van filmmuziek die op het einde van zijn carrière één opera componeerde om zijn muzikale kennis te bevestigen.

Van “I due timidi” maakte de BRT in 1977 een filmopname onder de Nederlandse titel “De schuchtere verliefden”. Nederlands gezongen door o.a. Jan Stroobants, Lia Rottier en Sylvain Deruwe. Wij maakten er destijds een videokopie van. De opname ging verloren omdat de tape niet compatibel was met het latere VHS-systeem. Tevergeefs zoeken wij sinds jaar en dag naar een kopie van deze opname. Wie helpt ons eraan?

Maar ook “Il cappello di paglia” is bij ons niet onbekend. In 1976 werd de opera in de Opera-Studio van de Munt opgevoerd met klinkende namen als Magda Olivero als de Barones, Mariella Devia als Elena en Edoardo Gimenez als Fadinard.

Ondanks de Italiaans klinkende titel, speelt de opera zich af in Parijs. Het is een uitgesproken boulevardkomedie, zeer gechargeerd, met dubbelzinnige situaties, verkleedpartijen en “Rossiniaanse accelerando’s”. Een opera-buffa van de twintigste eeuw met zelfs het gebruikelijke onweer, al deed dat orkestraal meer denken aan Richard Strauss dan aan Rossini.

Het MiR, steeds alert om haar publiek kennis te laten maken met een weinig opgevoerde opera, is niet meteen het ideale gezelschap voor Italiaanse opera’s. Maar wij werden aangenaam verrast. In de eerste plaats door de Turk Ibrahim Yesilak, een van de huistenors van het gezelschap die er o.a. ook Camille de Rosillon en Don Ottavio zingt. Hij profileerde zich als een fraai zingende en scenisch bijzonder vinnige Fadinard. Ook de sopraan Anka Sieloff als Anaide en de mezzo Noriko Ogawa-Yatake klonken fris en uitbundig. Van de sopraan Bele Kumberger hadden wij iets meer subtiliteit verwacht. Vooral haar vocalises klonken niet erg fijn.
De kelderachtige bas van Joachim G. Maas voldeed voor de autoritaire Nonancourt en ook Urban Malmberg bekoorde door zijn sonore baritonstem, een tikkeltje onbeheerst, maar dat paste wel goed bij zijn rol.
Het helse tempo van de handeling wisselt af met enkele rustige, bezinnende momenten en daar ontbrak het toch wat aan romantiek, aan sfeer, temeer daar dirigent Thomas Rimes weinig piano wist af te dwingen van zijn zangers en van zijn orkest.

De enscenering van Sonja Trebes vertoonde geen modieuze onzin, behalve de doelloze verplaatsing van de laatste akte naar een station in plaats van een gevangenis. Een bijzonder goede vondst was het toevoegen van de amper een kwartier durende mini-opera “La scuola di guida” (De rijschool) als voorspel. De handeling van het werkje knoopt perfect aan bij die van “Il cappello di paglia”. Bovendien werden wij onverwachts getrakteerd op een bijkomende korte opera van Nino Rota die voor het eerste opgevoerd werd op het Festival van Spoleto in 1959.

Een productie die wij kunnen aanbevelen en waar nog voorstellingen van zijn op 22, 30/12/2016, 5/1, 4 en 12/2/2017.

Beide werken zijn ook te zien / te beluisteren op Youtube:

“Il cappello di paglia di Firenze” met niet minder dan Juan Diego Florez in de rol van Fadinard, een opname van de Scala van Milaan uit 1998: klik hier.

“La scuola di guida” met Raina Kabaivanska en Giuseppe Sabbatini: klik hier (videotrailer) en hier (audio)

G.M. (Gepubliceerd op 13/12/2016)

DelenShare on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someone

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *