OPERA GAZET

RECENSIES

OPERAVOORSTELLINGEN IN MANNHEIM

“TURANDOT”

Nationaltheater MannheimOpera in drie bedrijven van Giacomo Puccini op een libretto van Giuseppe Adami & Renato Simoni, voltooid door Franco Alfano. Wereldpremière op 26 april 1926 in het Teatro alla Scala te Milaan. Première van deze productie in het Nationaltheater Mannheim op 8 mei 2010. Bijgewoonde voorstelling op 21 juli 2015.

Turandot – Ensemble. (Foto: Hans Jörg Michel)De libretti van Puccini’s opera’s zijn vaak sterk dramatisch, doeltreffend en beknopt in het verloop van de actie. Denken wij maar aan “Boheme”, “Tosca” en “La Fanciulla del West”. Voor zijn laatste opera “Turandot” werd de door kanker geteisterde componist minder goed bedeeld. “Turandot” is natuurlijk een sprookje en daar mag je niet te veel realisme van verwachten, maar het personage van Calaf komt toch bijzonder verwaand en dom uit de verf. Hij heeft geen oog voor de tedere Liu die zich over zijn blinde vader ontfermt en gooit zich als een hersenloos insect in het spinnenweb van een moordlustige prinses. Als hij er in slaagt de drie raadsels op te lossen en dus zijn doel bereikt heeft, is hij zo onnozel en arrogant om Turandot zelf een raadsel voor te schotelen en zijn leven terug op het spel te zetten. Door deze hoogmoedige daad veroorzaakt hij trouwens onrechtstreeks de dood van Liu, die hij bezingt met een mooie aria, maar daarna al even vlug vergeet. Turandot ontpopt zich - amper een kwartier na haar opdracht om Liu te martelen - tot een lieftallige bruid voor Calaf. Het volk, uitgebeeld door het koor, is al even inconsequent. Bij het slot van de tweede akte is het uitbundig enthousiast dat een man eindelijk de prinses getemd heeft. In de derde akte doet het er met evenveel enthousiasme alles aan om dat ongedaan te maken.

Geen wonder dat de hedendaagse regisseurs daar wat willen aan tornen. Zo ook bij deze voorstelling in het Nationaltheater te Mannheim, waar regisseur Rugula Gerber de actie naar het heden verplaatste. Er werd gebruik gemaakt van een eenheidsdecor, een enorme ijzeren stelling waar beurtelings de solisten en/of het koor plaats konden op nemen. Dat leverde weinig fraaie beelden op en van een sprookjessfeer was helemaal geen sprake meer. Aan het verloop van de actie en de rol van de personages werd niet veel gewijzigd, behalve aan deze van Altoum, de keizer van China, die er uit zag als een wat verwarde, verdwaalde toerist die in de verkeerde opera gesukkeld was.

 Turandot - Michail Agafonov als Calaf, Caroline Whisnant als Turandot en Mario Brell als Altoum. (Foto: Hans Jörg Michel)Wij waren wel opgetogen met de vocale prestaties van enkele solisten, in het bijzonder van de sopraan Galina Shesterneva als Turandot. Zij leverde een fenomenale prestatie met glansrijke topnoten en haar stem steeg letterlijk zegevierend boven het orkest- en koorgeweld uit. Al even krachtig klonk de tenor Roy Cornelius Smith als Calaf. Hij zong met veel bravoure, maar de stem klonk wat geforceerd naar onze smaak, met weinig legato, te metalliek en ook Zuiderse warmte misten wij.
Dat gold ook voor de Liu van Astrid Kessler die ons wist te bekoren met enkele fraaie piano’s, maar verder niet echt een mooie stem had. Zo goed als ideaal waren de donkere basstem van Sung Ha in de rol van de rol van Timur en de sonore bariton Bartosz Urbanowicz als de mandarijn.
Van het trio Ping-Pang-Pong bekoorde vooral de bariton Raymond Ayers als Ping. Mario Brell was een grappige Altoum die, zoals het hoort, opzettelijk zijn tenorstem verkleurde omdat hij een stokoud personage moet uitbeelden, maar dat klopte natuurlijk niet met de visie van de regisseur.

Het orkest, koor en extra-koor van het Nationaltheater Mannheim o.l.v. Alois Seidlmeier klonken overweldigend, vaak te luid. De klank werd blijkbaar elektronisch versterkt, wat gezien de omvang van het ensemble en de goede akoestiek van de zaal, volkomen overbodig was.
Bij het slot was het koor verspreid over de volledige breedte en lengte van het balkon, wat een overweldigende klank opleverde en een apotheose zoals wij er maar zelden meemaken.

 Turandot - Cornelia Ptassek als Liu, Frank van Hove als Timur en Michail Agafonov als Calaf. (Foto: Hans Jörg Michel)Niet meteen de fijnste “Turandot” die wij ooit bijwoonden, maar vocaal een bijzonder boeiende, met een flinke dosis hoogspanning.

Ondanks het tropische weer, was de zaal zo goed als uitverkocht, hoofdzakelijk door een jong publiek dat bij het slot alle medewerkenden geestdriftig toejuichte.

Dit was de laatste voorstelling van het speeljaar, maar de opera wordt volgend speeljaar hernomen op 26/9, 10, 18/10, 1 en 28/11/2015.

Foto’s van boven naar onder, overwegend met solisten van vorige voorstellingen:

1) Ensemble.
2) Michail Agafonov als Calaf, Caroline Whisnant als Turandot en achteraan in het midden Mario Brell als Altoum.
3) Cornelia Ptassek als Liu, Frank van Hove als Timur en Michail Agafonov als Calaf.

Copyright foto's © Hans Jörg Michel.

G.M. (Gepubliceerd op 27/7/2015)

TERUG NAAR KEUZELIJST DUITSLAND