OPERA GAZET

RECENSIES

OPERAVOORSTELLINGEN IN ANTWERPEN

“deCHORALE - NAJAARSCONCERT 2014”

deCHORALE“Requiem” van Karl Jenkins, gecreëerd in the Southwalk Cathedral te London op 2 juni 2005 en “Mirror of Perfection”, cantate van Richard Blackford op gedichten van Franciscus van Assisi, gecreëerd in het Royal College of Music te Londen in maart 1996. Bijgewoonde uitvoering door deCHORALE in de Blauwe Zaal van deSingel op 2 november 2014.

Christel De MeulderHet oudere, meestal traditioneel ingestelde publiek van het Caeciliakoor, nu dus deCHORALE, dat sinds decennia zweert bij Bach en waarvan het muzikaal idioom eindigt bij Beethoven, zal wel even verrast opgekeken hebben bij de aanvang van dit concert waarbij het trio Tatake!-Taiko uitbundig tekeer ging op Japanse drums.

Dit was meteen de inzet van het “Requiem” van Jenkins, die tussen de traditionele Latijnse tekst van het Requiem vijf klassieke Japanse haiku’s ingelast heeft, gedichten die ondersteund worden door oosterse melodieën en handelen over een confrontatie met de dood.
Het slagwerk stelde onze oren nog flink op de proef in het “Dies Irae” en wij wensen hier onze grenzeloze bewondering uit te drukken voor het koor dat de felle ritmische acrobatieën feilloos verklankte. Wij waren ook onder de indruk van de projecties: kleurrijke abstracties afwisselend met smaakvolle traditionele Japanse prenten.
De sopraan Christel De Meulder was de enige zangsoliste in dit “Requiem”, zij had geen aria’s te zingen, maar gaf een heldere glans aan de koorensembles en haar stem kleurde ook mooi samen met de verschillende dwarsfluit solo’s.
Buiten het “Dies Irae” is de muziek van dit “Requiem” weinig exuberant, wel melodisch, maar harmonisch nogal monotoon.

Na een korte pauze was het de beurt aan “Mirror of Perfection” van Richard Blackford. Het is een cantate gebaseerd op gedichten van Franciscus van Assisi, op bijzonder afwisselende wijze op muziek gezet. Naar onze smaak was het een nogal vrome verwoording van teksten van een oude heilige, maar die ook opgevat kunnen worden als een oproep van een man die een symbool van hoop blijft in een tijd van spirituele leegheid en culturele neergang. De cantate bestrijkt een ruim gebied van emoties: van hoop tot wanhoop, van verlangen tot aanvaarding, maar vooral van liefde. Vooral het woord “Amore” komt in de tekst veelvuldig voor en wij zullen het altijd wel voor het raden hebben waar pater Franciscus zich, buiten zijn vogeltjes, zo op gefocust heeft.

Joris DerderIn dit werk kwamen de zangsolisten ruim aan bod: vooral de sopraan Christel De Meulder had hier flink wat te zingen. De partij ligt ook zeer hoog en wij waren aangenaam verrast dat zij de lange klankbogen en de hoge tessituur zonder kleerscheuren aankon. Jammer dat stem niet erg soepel is en de overgangen wat onzeker.
Joris Derder is een licht getimbreerde bariton, niet fors maar welluidend, met een goede dramatische expressie. Souplesse blijkt ook niet zijn sterkste kant, maar zijn mooi legato maakte veel goed.

Projecties van landschappen, van kloosters en kleurrijke panorama’s van Assisi beklemtoonden de vredige, ingetogen sfeer van deze compositie. Minder geslaagd vonden wij de balletinterventies die niet meer waren dan wat gekronkel, links en rechts naast het orkest. Ongepast, overbodig en gewoonweg storend! Laat ons hopen (of bidden) dat het concertpodium uit de klauwen mag blijven van regisseurs en choreografen en het rampzalige lot van de opera bespaard mag blijven!

Niets dan lof voor Paul Dinneweth, die het kamerorkest La Passione en deCHORALE temperamentvol, maar bij momenten ook met ingetogen melancholiek, door deze twee moderne partituren loodste.
Wij zijn deCHORALE ook dankbaar dat zij ons kennis hebben laten maken met deze voor ons onbekende werken die trouwens uitstekend pasten bij de viering van Allerheiligen en Allerzielen.

Richard Blackford was aanwezig bij deze uitvoering en werd aan het slot, samen met de andere solisten, warm toegejuicht en in de bloemen gezet.

G.M. (Gepubliceerd op 4/11/2014)

Foto's van boven naar onder:

1) Christel De Meulder.
2) Joris Derder.

TERUG NAAR KEUZELIJST BELGIË