OPERA GAZET

RECENSIES

OPERAVOORSTELLINGEN IN HAGEN

“LOLA RENNT”

Theater HagenOpera van Ludger Vollmer op een libetto van Bettina Erasmy naar de gelijknamige film van Tom Tykwer. Gecreëerd in Theater Regensburg op 28 februari 2013. Bijgewoonde première in het Theater Hagen op 8 maart 2014.

 Lola rennt - Ulrich Schneider als Vater, Kristine Larissa Funkhauser als Lola en Maria Klier als Jutta. (Foto: Klaus Lefebvre)Kan de tijd stoppen? Bestaat er bijvoorbeeld zoiets als een liefdevol moment dat niet voorbij gaat? Dat het in ieder geval lang genoeg duurt om iets buitengewoon belangrijk te verduidelijken?

Dit zijn de vragen die Lola zich onder bijzonder moeilijke omstandigheden stelt. Ze heeft een heel lastig tijdprobleem: haar vriend Manni heeft als geldkoerier in de metro een tas met 100.000 Mark laten staan. Dat is geweldig voor de dakloze die de tas vindt en met een vrolijke vrijgevigheid iedereen op curry worst trakteert, maar het is uiterst gevaarlijk voor Manny, wiens baas de overdracht binnen 20 minuten verwacht.

In paniek loopt Lola naar haar vader – een bankdirecteur!- om een oplossing te vinden. Omdat het niet lukt bij de eerste poging , krijgt ze een tweede kans. En een derde. Elke keer springen de 20 minuten terug naar het moment van de oproep en Lola kan opnieuw beginnen.

Deze sprongen in de tijd gaven de bijzondere charme aan de film “Lola rennt” van Tom Tykwer, die in 1998 in de bioscoop werd uitgebracht. Tykwer’s absurd en irrationeel spel met de tijd leverde hem tal van onderscheidingen op, waaronder de “Deutsche Filmpreis”, een “Bambi” en op het Amerikaanse "Sundance Film Festival" de prijs voor beste buitenlandse film.

Waarschijnlijk gesterkt door het succes van zijn opera “Gegen die Wand” (2008), eveneens gebaseerd op een film, waagde Ludger Vollmer zich nu aan dit onwerkelijk gegeven. “Gegen die Wand” werd ook met veel bijval in Hagen opgevoerd (lees hier de recensie) en wij waren niet verwonderd dat amper een jaar na de creatie in Regensburg, de opera nu ook in Hagen te beleven is.

 Lola rennt - Raymond Ayers als Manni en Richard van Gemert als Herr Zeit. (Foto: Klaus Lefebvre)Steeds bezorgd om een oordeelkundig verslag uit te brengen, bekeken wij de film alvorens de operavoorstelling bij te wonen. Bij de flitsende beelden en het aanhoudende hoge ritme van de film, vroegen wij ons wel af hoe die vlotheid en die spanning op toneel gestalte zou krijgen. Natuurlijk kon op de scene niet weergegeven worden hoe Lola als gek door de straten van het onderkomen (Oost) Berlijn loopt. De componist en de librettiste hebben wel trouw het verhaal uit de film gefilterd. Het koor en een allegorisch personage dat “de tijd” genoemd wordt, vertellen het verhaal. Vooral “de tijd”, een demonische figuur die uitgedost is als een clown, zet Lola en Manni aan tot acties die tot mislukking doemen.

Het helse ritme van de film wordt hier door het orkest weergegeven: veel slagwerk en dynamiekwisselingen. De partituur klonk ook verrassend tonaal, bij momenten zelfs melodieus met reminiscenties aan Carl Orff en Kurt Weill. De muziek was bij momenten ook repetitief zoals de “minimal Music” van Philip Glass en John Adams. In de scene van het casino leken we zelfs bij Mozart terecht gekomen.

Vocaal vonden wij de voorstelling minder geslaagd. Kristine Larissa Funkhauser, die ons nochtans in 'Gegen die Wand' wist te bekoren, had het hier moeilijk om op juiste toonhoogte te zingen. Haar inzetten waren vaak slordig en de te luide versterking was hier zeker niet om te helpen. Ze acteerde wel overtuigend en met haar rosse pruik zag ze er juist uit zoals de Lola van de film. Raymond Ayers als haar vriend Manni klonk beter. Het is een lichte bariton die wel wat moeite had met de hoge tessituur. Overtuigend waren Ulich Schneider als de vader van Lola en vooral de coloratuursopraan Maria Klier als zijn sexy secretaresse Jutta, die de astronomisch hoge nootjes feilloos ten beste gaf. Wij waren minder opgetogen met Michail Milanov als de landloper, een bas die zijn beste tijd gehad heeft. De scherpe tenorstem van Richard van Gemert paste bij de spottende figuur van “de tijd”, een moderne versie van Loge. De bezetting werd eervol vervolledigd door Rolf A. Scheider als de bankbewaker en Wolfgang Niggel als een manager.
De grootste verdiensten gingen echter naar het koor en het orkest, met veel schwung gedirigeerd door David Marlow.

Lola rennt - Kristine Larissa Funkhauser als Lola. (Foto: Klaus Lefebvre)Met de flitsende beelden van de film nog fris in het geheugen, was het wel even wennen aan de meer statische regie van Roman Hovenbitzer. Maar al bij al vonden wij zijn opvatting toch bevredigend. Een podium is tenslotte geen kilometerlange straat en het is maar goed dat hij Lola pas de laatste tien minuten van de voorstelling echt liet rondlopen. Lopen en zingen gaan tenslotte niet goed samen en de adem die je verspeelt aan het ene kom je tekort voor het andere.

Een voorstelling die wij kunnen aanraden, al is het maar om kennis te maken met de muzikale kwaliteiten van een opera die het verdient om vastgelegd te worden op cd, dvd en/of bd.

Er zijn nog voorstellingen op 14, 19, 30 maart, 4, 9, 15, 19 april, 18 juni en 3 juli 2014.

Klaus Lefebvre

G.M. (Gepubliceerd op 11/3/2014)

Foto's van boven naar onder:

1) Ulrich Schneider als Vater, Kristine Larissa Funkhauser als Lola en Maria Klier als Jutta.
2) Raymond Ayers als Manni en Richard van Gemert als Herr Zeit.
3) Kristine Larissa Funkhauser als Lola.

Copyright foto's © Klaus Lefebvre.

TERUG NAAR KEUZELIJST DUITSLAND