OPERA GAZET

RECENSIES

OPERAVOORSTELLINGEN IN ESSEN

“LA STRANIERA”

Aanto MusiktheaterOpera van Vincenzo Bellini op een libretto van Felice Romani, gebaseerd op “L'étrangère” (1825) van Charles-Victor Prévot, vicomte d'Arlincourt. Gecreëerd in het Teatro alla Scala te Milaan op 14 februari 1829. Première van deze productie in het Aalto Musiktheater te Essen op 2 maart 2014. Bijgewoonde voorstelling op 9 maart 2014.

La Straniera – Alaide (Marlis Petersen) en Graf Arturo di Ravenstel (Alexey Sayapin) (Foto: Thilo Beu)Van het tiental opera’s die Bellini gedurende zijn (te) korte leven schreef, is “La Straniera” één van de minst opgevoerde.

Het vrij ingewikkelde en nogal absurde libretto zal daar wel mede de oorzaak van zijn. De aaneenschakeling van ingewikkelde historische evenementen over een dubbel koninklijk huwelijk, die de achtergrond vormen van “La Straniera”, zijn op zichzelf al bespottelijk. Bellini en zijn librettist permitteerden zich bovendien heel wat vrijheden met deze ongebruikelijke geschiedenis, wat het eindresultaat in feite nog ongeloofwaardiger maakte.

Het is dan ook geen wonder dat de opera vaker concertant dan scenisch uitgevoerd wordt, maar in Essen werd geopteerd voor een aangepaste enscenering van Christof Loy die op het eerste zicht qua decors en kostuums tamelijk traditioneel oogde. Met een bedrieglijke knipoog en zonder twijfel met een zekere verwaandheid en misprijzen voor de aloude technieken, werden de decors met touwen naar beneden gelaten en werd bij verschillende scènes voetverlichting gebruikt. Er werd soms ook wat ouderwets geacteerd, maar ook dat was niet oprecht. De echte Christof Loy was deze die de sopraan liet zingen terwijl ze uitgestrekt op haar rug lag, die zijn personages gekunsteld over de scène liet kruipen, die niet weet hoe hij een koor moet laten evolueren en dan maar enkele figuranten steeds dezelfde idiote loopjes liet nemen. Jammer toch dat de operahuizen na verschillende decennia nog steeds niet doorhebben dat al die moderne would-be regisseurs hun voor de gek houden!

La Straniera – Isoletta (Ieva Prudnikovaitem) (Foto: Thilo Beu)Voor een opera van Bellini is de enscenering echter van bijkomend belang. Primordiaal zijn de zangers en daar heeft het Aalto-Musiktheater toch een lovenswaardige poging gedaan om wat luister aan de reeks voorstellingen te geven door de sopraan Marlis Petersen te engageren. Op papier is zij een meer dan geschikte keuze voor een rol waar destijds Renata Scotto en meer recent Patrizia Ciofi en (een beetje laat) Edita Gruberova triomfen in vierden.
Misschien dat onze verwachtingen iets te hoog gesteld waren, maar Marlis Petersen was niet de Alaide die wij verwachtten. Natuurlijk is het een fraaie, slanke stem met en een kristalhelder timbre en een probleemloze techniek, maar toch zo afstandelijk en kil. De finales werden niet bekroond door stralende hoge noten en dat vonden wij toch wel een manco. Had zij een slechte dag? Een sopraan die wij ooit als een mooie Zerbinetta hoorden, zou toch geen hoogteproblemen mogen hebben in een opera van Bellini.

Maar ook de rest van de bezetting was niet echt overtuigend. De lichte tenor Alexey Sayapin klonk wat koel en niet vrij in de hoogte al heeft ook hij theoretisch het juiste stemtype voor de aanbidder Arturo. De baritonstem van Luca Grassi vonden wij intrinsiek iets te licht voor de rol van Valdeburgo. Een stem met meer warmte en kruim was hier welkom geweest om wat tegengewicht in het trio te brengen. Al even kil was de lichte mezzosopraan Ieva Prudnikovaite als de onfortuinlijke bruid Isoletta. De enige stem die wat warmte uitstraalde was deze van de bas Baurzhan Anderzhanov als de prior die in de laatste akte het huwelijk inzegent.
Kleine rollen werden verdienstelijk vertolkt door Albrecht Kludszuweit als Osburgo en Tijl Faveyts als Montolino.

La Straniera – Isoletta (Ieva Prudnikovaitem), Alaide (Marlis Petersen), Graf Arturo di Ravenstel (Alexey Sayapin) en Baron Valdeburgo (Luca Grassi) (Foto: Thilo Beu)Het koor klonk voortreffelijk en ook de Essener Philharmonie onder leiding van Josep Caballé Domenech mocht er zijn.

Er zijn nog voorstellingen op 4, 6, 9, 15, 19, 21 maart, 9, 11 en 13 april 2014.

G.M. (Gepubliceerd op 11/3/2014)

Foto's van boven naar onder:

1) Alaide (Marlis Petersen) en Graf Arturo di Ravenstel (Alexey Sayapin)
2) Isoletta (Ieva Prudnikovaitem)
3) Isoletta (Ieva Prudnikovaitem), Alaide (Marlis Petersen), Graf Arturo di Ravenstel (Alexey Sayapin) en Baron Valdeburgo (Luca Grassi)

Copyright foto's © Thilo Beu.

TERUG NAAR KEUZELIJST DUITSLAND