OPERA GAZET

RECENSIES

OPERAVOORSTELLINGEN IN DRESDEN

“SIMON BOCCANEGRA”

Semperoper DresdenOpera van Giuseppe Verdi op een libretto van Francesco Maria Piave, gebaseerd op het toneelstuk "Simon Bocanegra" (1843) van Antonio García Gutiérrez. Gecreëerd in het Teatro La Fenice te Venetië op 12 maart 1857. Première van deze productie door de Sächsische Staatsoper in de Semperoper te Dresden op 30 mei 2014. Bijgewoonde voorstelling op 13 juni 2014.

Simon Boccanegra - Zeljko Lucic als Simon Boccanegra, Markus Marquardt als Paolo Albiani en Sächsischer Staatsopernchor Dresden. (Foto: Matthias Creutziger)De creatie van “Simon Boccanegra” in Venetië was voor Verdi in zijn eigen zeggen “haast een groter fianco dan La Traviata”. In zijn brieven lezen we: “Ik dacht dat ik iets goeds gepresteerd had, maar nu blijkt dat ik mij vergist heb. De opvoering te Napels in 1858 was iets beter, maar de Milanese première in de Scala in 1859 leek hem zo mogelijk nog een grotere mislukking dan die van Venetië. Dat “Simon Boccanegra” ook bij de operadirecteurs en het publiek jarenlang geen genade vond is wellicht te wijten aan de noodlottige voorgeschiedenis. Verdi bleef echter in het werk geloven en twintig jaar na de creatie greep hij terug naar de partituur en leverde een nieuwe versie af, ditmaal met een beter geconstrueerd libretto van Arrigo Boïto. Het is deze versie die wij in Dresden te horen kregen.

Toen we het programmaboekje lazen en de nota’s van de regisseur maar één pagina besloeg, dachten we een aanvaardbare regie te krijgen. Maar Jean Philipp Gloger is blijkbaar van mening dat alle toeschouwers analfabeten zijn en wou de inhoud duidelijk maken door een reeks figuranten de actie te laten uitbeelden. In de proloog kregen we een beeld van Genua in het midden van de veertiende eeuw, een duister Genua zowel politiek als sociaal. Er waren de conflicten tussen de adel en het plebs, er was de pest en uiteraard was er criminaliteit. Maar naast de sociale en politieke problemen hadden de verschillende personages ook hun eigen problemen. Boccanegra lijdt onder de dood van zijn geliefde en de verdwijning van hun dochter, Fiesco kan Simon zijn relatie met zijn dochter niet vergeven. Paolo bracht Boccanegra aan de macht, maar de ontdekking dat de jonge vrouw die hij begeert, de dochter is van Simon is, maakt van hem een tegenstander en een moordenaar. Elk van hen levert een gevecht met zijn eigen demonen. Daarom waren er op sommige momenten meer figuranten op de scène dan er zangers waren. Want met deze spoken uit het verleden moesten volgens Gloger de verschillende trauma’s duidelijk worden.

Simon Boccanegra - Ramón Vargas als Gabriele Adorno. (Foto: Matthias Creutziger)Verder maakte de regisseur een maximaal gebruik van de technische mogelijkheden van de Semperoper, o.a. de draaiscène die hij dermate liet bewegen dat wij op sommige momenten het gevoel hadden op een kermismolen te zitten.
De kostuums van Karin Jud verenigden drie tijdperken: de veertiende eeuw, de tijd van Verdi en uiteraard de 21e eeuw.

Wat de zangers van deze voorstelling betreft, hebben we niets dan lof voor de heldenbariton Zeljko Lucic in de titelrol. Hij gaf de indruk niet in optimale vocale conditie te zijn, maar hij zong met zijn verstand en bracht een indrukwekkende vertolking van deze hartstochtelijke en begripvolle doge. Dit kunnen we niet zeggen van zijn dochter Amelia Grimaldi, gezongen door de Nederlandse sopraan Barbara Haveman die insprong voor de zieke Maria Agresta. Haar inzet was bijzonder zwak, maar stilaan verbeterde haar prestatie. Maar er bleven momenten dat zij detoneerde en over het algemeen beschikt zij niet over het zalvend stemgeluid dat wij van dit personage verwachten. De bas Kwangchul Youn verzorgde op een kwalitatieve manier de rol van Jacopo Fiesco, de vader van Maria en de grootvader van Amelia. Samen met zijn aartsvijand Simon domineerde hij de voorstelling. De bas Markus Marquardt bracht een genietbare Paolo, maar liet toch enkele steken vallen in de hoge tessituur.

Heel de zaal zat te wachten op het optreden van de tenor Ramon Vargas in de rol van Gabrielle Adorno, de geliefde van Amelia, de dochter van zijn aartsvijand. Na elke aria, na elke interventie werd deze Mexicaanse zanger bejubeld. In het Italiaanse genre staat hij dan ook aan de top. Het koor van de Staatsopera Dresden overdonderde ons door de decibels in de machtige volkstonelen.

Kleinere rollen werden verdienstelijk ingevuld door Andreas Bauer als Pietro, Christopher Kaplan als een hoofdman en Christel Loetzsch als de meid van Amelia.

Simon Boccanegra - Zeljko Lucic als Simon Boccanegra en Sächsischer Staatsopernchor Dresden. (Foto: Matthias Creutziger)De dirigent Paolo Arrivabeni wist de protagonisten, koor en orkest stevig in de hand te houden. Jammer dat er enkele dode momenten waren, waarmee een opera van Verdi niet gediend is.

Er zijn nog voorstellingen op 15 juni 2014, 10, 16, 19 en 25 april 2015.

P.T. (Gepubliceerd op 17/6/2014)

Foto's van boven naar onder:

1) Zeljko Lucic als Simon Boccanegra, Markus Marquardt als Paolo Albiani en Sächsischer Staatsopernchor Dresden.
2) Ramón Vargas als Gabriele Adorno.
3) Zeljko Lucic als Simon Boccanegra en Sächsischer Staatsopernchor Dresden.

Copyright foto's © Matthias Creutziger.

TERUG NAAR KEUZELIJST DUITSLAND