OPERA GAZET

RECENSIES

OPERAVOORSTELLINGEN IN GENT

BENEFIETCONCERT


LyricaBenefietconcert met fragmenten uit opera’s van Giuseppe Verdi en Richard Wagner t.v.v. “Lyrica” op zondag 13 oktober 2013 in de Handelsbeurs te Gent.

Irene CandelierUit de inleiding door John Boeren, voorzitter van Lyrica, onthouden we dat alle medewerkers gratis optraden als steun aan Lyrica. Ook werd het feit vermeld dat andere medewerkers uit een dicht of een ver verleden Lyrica niet steunen. Slechts twee uitzonderingen reageerden op zijn uitnodiging.

Michael Fischi-Spadaccini begon met drie minder bekende Verdi-aria’s, n.l.”Ciel,que feci” uit “Oberto”, dat zeer sober gezongen werd. Dan volgde “Sotto, il suol di siria Ardente” uit “Aroldo”, iets meer temperamentvol met mooie hoge noten. Tenslotte “La mia Letizia” uit “I Lombardi”, dat iets bekender klonk, maar wel aan de vlugge kant gezongen werd. Het tweede deel van deze aria bekoorde door een heldere trompetsolo door Fabian Flament en mooie hoge noten van de tenor.

Als tussenspel volgde een bewerking voor trompet en piano van de triomfmars uit “Aida”.

Daarna kwam de Franse sopraan Irene Candelier aan de beurt in een mooi klassiek kleed. Na een uitvoerige uitleg aan de pianist, startte ze met mooie klankkleuren in de bravourearia “Estrano” uit ”La Traviata”, waarin de replieken werden gezongen (zoals gebruikelijk op de achtergrond) door de tenor. Daarna volgde het duet van Violetta met Germont , waarin de bariton Pierre Doyen de sopraan kwam vervoegen. Deze laatste liet een mooie ronde klank horen en zong zeer beheerst, wat resulteerde in een goede vertolking van dit duet. Dan kwam Michael Fischi-Spadaccini weer aan de beurt met een aria uit “Simon Boccanegra”. Hij had het blijkbaar warm, want hij kwam op zonder vest met opgerolde hemdsmouwen. Daarna volgde de aria “Pieta rispetto” uit “Macbeth” door Pierre Doyen.

Michael Fischi-Spadaccini.Nu terug Michael met een aria uit “I Due Foscari” en dan de aria van Nannetta uit “Falstaff”door Mathilde Candelier, die hiermede liet horen dat zij een belofte is voor de toekomst.

Het eerste deel besloot met het duet van Gilda en de Hertog uit “Rigoletto” door Irene Candelier en Mickaël Fischi-Spadaccini met een korte tussenkomst Mathilde Candelier als Giovanna.

Het tweede deel startte met het duet van Carlo en Rodrigo uit “Don Carlo” door Michael Fischi-Spadaccini en Pierre Doyen. Hierna volgde Irene Candelier met een aria uit “I Vespri Siciliani”met aan het slot een mooie hoge E. Nogmaals kwam “Don Carlo” aan de beurt, deze keer met de aria van Rodrigo door Pierre Doyen, gevolgd door de aria van Rodolfo uit “Luisa Miller”door Michael Fischi-Spadaccini.

Nogmaals een instrumentaal fragment: een bewerking voor trompet van het Slavenkoor uit “Nabucco” door Fabian Flament.

Michael Fischi-Spadaccini kondigde dan zijn persoonlijke zangleraar aan: de bas-bariton Nicolas Christou. Deze krasse niet meer zo jonge zanger liet toch een waardige vertolking horen van de Wahnmonoloog uit “Die Meistersinger von Nürnberg” van Wagner. Dan zong Pierre Doyen het Lied aan de Avondster uit “Tannhauser”. Tot slot van het officiële gedeelte zong Michael nog de Gralserzählung uit “Lohengrin”.

Pierre Doyen.Hierna volgden als toegift het duo “Parigi o Cara” uit “La Traviata” door Mathilde Candelier met Michael en een fragment uit “Man of La Mancha” van Mitch Leigh door Nicolas Christou.

Een speciale vermelding voor de pianist François Lefevre die onvermoeibaar en zeer fijngevoelig dit lijvige programma begeleidde.
Globaal samengevat over de prestaties van de verschillende solisten: Irene Candelier leverde haar grootste prestatie met haar aria uit “I Vespri Siciliani” die verdiend stormachtig werd toegejuicht. Mathilde Candelier viel op door haar vertolking als goede zangeres in wording.

De bariton Pierre Doyen zong met gevoel, zeer stijlvol en met opmerkelijk mooie pianoklanken. Michael Fischi-Spadaccini is artistiek gegroeid en liet een zeer beheerste interpretatie en stemvoering horen. Dit was de beste prestatie die we hoorden. Hij was trouwens ook de initiatiefnemer voor dit benefietconcert.

H.V. (Gepubliceerd op 28/10/2013)

Foto's van boven naar onder:

1) Irene Candelier.
2) Michael Fischi-Spadaccini.
3) Pierre Doyen.

TERUG NAAR KEUZELIJST BELGIË

OPERA- EN OPERETTECONCERT

LyricaQilian Chen en Corina Feld Kamp omringd door jonge solisten voor de toekomst. Concert ingericht door Lyrica Gent in de Minardschouwburg te Gent op zondag 26 januari 2014.

 Quilian Chen.De start van dit concert werd gegeven door Christian Luján met de entree-aria van Figaro uit “Il Barbiere di Siviglia” van Rossini. Hij heeft een heel mooi timbre, maar problemen met de hoge noten. Zijn acteerpogingen hielpen wel tot een degelijke prestatie. Later hoorden we hem in de aria van de toreador uit “Carmen” van Bizet, wat hem blijkbaar beter lag.

Qilian Chen bezit een rijpe sopraanstem en zong zeer aangrijpend “Senza Mamma” uit “Suor Angelica” van Puccini. Later hoorden we haar nog in de aria “Qual Prodigo” uit “I Lombardi” van Verdi. Deze weinig gekende aria werd zeer waardig en professioneel voorgedragen.

De aartsmoeilijke aria van de pop uit “Les Contes d’Hoffmann” van Offenbach werd gezongen door Corina Feld Kamp. Zij kwam duidelijk op als pop maar gaf wel een onzekere indruk door haar trillende vingers. Zij deed wel een goede poging tot acteren en bezit een mooie stem en alle noodzakelijke hoge noten.

Denzil Delaere verraste ons met de aria “Quell’alma pupille” uit “La Pietra del Paragone” van Rossini. Het recitativo werd zeer stijlvol gezongen. Bij elke nieuwe gelegenheid blijkt deze tenor vooruitgang gemaakt te hebben, wat uit deze aria duidelijk bleek. Hij wordt een mooie “tenore di grazia” en zal ongetwijfeld nog groeien. Ook pleit het voor hem dat hij onnodige fantasietjes voorlopig nog weg laat.

Alejandro Fonte is eveneens tenor en zong “E lucevan le stele” uit “Tosca” van Puccini. Hij zong deze aria heel zuiver en alle hoge noten waren op hun plaats.

Verder werden in dit eerste deel heel veel duetten gezongen, te beginnen bij “Parigi,o cara” uit “La Traviata” van Verdi, uitstekend vertolkt door Qilian Chen en Denzil Delaere.
Het duet “Dio che nell’alma” uit “Don Carlo” van Verdi werd vertolkt door Alejandro Fonte en Christian Luján. Dit was van iets mindere kwaliteit. Beiden bezitten een prachtige stem maar het klonk soms muzikaal onzuiver. Het duet sopraan/bariton uit “La Bohème” van Puccini werd daarna gezongen door Qilian Chen en Christian Luján. Tot slot van het eerste deel werd een duet uit “La Juive” van Halévy mooi gezongen door Qilian Chen en Corina Feld Kamp. Het is positief dat ook fragmenten van minder gekende opera’s gezongen werden.

Corina Feld Kamp.Het tweede deel werd iets luchtiger gehouden en begon dan ook met “On the street where you live” uit "My Fair Lady" van Loewe, op schitterende wijze vertolkt door Denzil Delaere. Deze tenor stak trouwens op alle gebied boven de andere collega’s uit. Hij werd gevolgd door Corina Feld Kamp met “Glitter and be Gay” uit “Candide” van Bernstein. Zij is zeer begaafd en stijlgevoelig met de nodige zin voor humor. Ze leek moeiteloos de enorme hoge tonen te zingen, maar was hier misschien toch aan de grens van haar mogelijkheden.

Uit “Frederike” van Lehar hoorden we twee fragmenten. Eerst “Warum hasst du mich wach geküsst” door Qilian Chen. Het was een rijpe en stijlvolle vertolking in zeer verstaanbaar Duits, maar er had wat meer passie mogen zijn. Dit werd gevolgd door “O Mädchen mein Mädchen” door Denzil Delaere, die onvermoeibaar leek.

Christian Luján vervolgde het concert met twee tango’s van Carlos Gardel, aangekondigd door de zanger zelf in een onverstaanbare taal. Vocaal was dit vrij goed. Tijdens het tweede nummer stroopte hij zijn mouwen op en leek verder erg gehaast om te verdwijnen. Qilian Chen kwam nu aan de beurt met twee Chinese liederen, waarvan ze de uitleg gaf in een voor ons onverstaanbaar Engels en zong vervolgens “We have a good heart” uit “Red Lights”.

Hierna volgden twee Zarzuela’s: als eerste zong Corina Feld Kamp “Cunado te digo que vengas” uit “Doña Francisquita” van Vives met korte replieken van de tenor Alejandro Fonte en vervolgens zong deze laatste het bekende “No puede ser” uit “La Taberna del puerto” van Sorozábal.

Christian LujanBesloten werd dan met “Lippen schweigen” uit “Die lustige Witwe” van Lehar door Qilian Chen en Christian Luján. Ze zongen in een duidelijk verstaanbaar Duits met veel charme, enkel het dansen ging minder goed.

Het geheel werd begeleid door de twee pianisten: Pablo Garcia-Berlanga en Milica Ilic. Beide kweten zich uitstekend van hun taak.

Het langdurige, verdiende applaus dwong tot een toegift, n.l. “Con te partiro” of “Time to say Goodbye.”

Het volgende Lyrica concert vindt plaats op 2 maart 2014 om 15:00 uur in het Koninklijk Muziekconservatorium te Gent en brengt een concertante uitvoering van de opera “Bouchard d’Avesnes” van Karel Miry.

H.V. (Gepubliceerd op 15/2/2014)

Foto’s van boven naar onder:

1) Quilian Chen.
2) Corina Feld Kamp.
3) Christian Lujan.

Foto’s: Lyrica.

TERUG NAAR KEUZELIJST BELGIË

“BOUCHARD D’AVESNES”

LyricaGrand opéra van Karel Miry op een libretto van Hippoliet Van Peene. Gecreëerd in de Opera van Gent op 6 februari 1864 (6 maart 1864 volgens sommige bronnen). Eerste uitvoering na 150 jaar door Lyrica Gent in de Karel Miryzaal van het Conservatorium te Gent op zondag 2 maart 2014.

Karel Miry werd geboren te Gent op 14 augustus 1823, in een muzikale familie en studeerde aan het Gentse Conservatorium. Hij trok daarna naar Brussel en Parijs. Nog tijdens zijn studies speelde hij in het Gentse operaorkest en zette hij ook zijn eerste composities op papier. In 1845 voerde men zijn zangstuk “Wit en Zwart” uit en in 1847 volgde zijn opera “Brigitta” of “de Twee Vondelingen”. In 1847 schreef hij, samen met Hippoliet Van Peene “De Vlaamse Leeuw”. Hij dirigeerde en er volgden nog veel composities. Miry overleed onverwacht op 3 oktober 1889.

Er werd gestart met een inleiding door Mevrouw Lut de Paepe met het verhaal, zoals het echt plaats vond. Voor de opera werd dit enigszins aangepast. Hier werd vooral de nadruk gelegd op het feit dat Marguerite De Constantinople huwt met Bouchard, maar later ontdekt dat hij ooit tot priester werd gewijd. Bouchard wordt uiteindelijk terecht gesteld.

David Fonseca AstorgaDe titelrol van de Vlaamse edelman Bouchard D’Avesnes werd gezongen door de tenor David Fonseca Astorga. Hij heeft een prachtige stem, zingt moeiteloos, maar moet nog iets meer een zuivere muzikale lijn gebruiken zonder hoorbare overgangen. Hij studeert nu bij Placido Domingo en is dus in goede handen voor de toekomst.

De sopraan Jolien De Gendt zong de partij van Marguerite De Constantinople, zuster van Johanna Van Vlaanderen. Zij bezit prachtige hoge tonen en een uistekende frasering. Isabel Garcia als Roger, de page, is nog zeer jong maar bezit eveneens een prachtige stem met een goed doorklinkende hoogte. Zij won reeds verschillende nationale en internationale operawedstrijden. De mezzosopraan Yvette Loynaz bracht een Johanna Van Vlaanderen met, net zoals haar collega’s, een goed klinkende stem. Hoewel haar partij wel de kleinste was van de drie dames, leverde zij eveneens een noemenswaardige prestatie. Guillaume de Dampierre, onder de naam Norbert de zigeuner, werd gezongen door Paul Claus. Hij is een vaste waarde bij Lyrica met zijn aangename volle baritonstem, die ook geen hoge noten schuwt. Christian Lujàn was de laatste solist, die twee rollen voor zijn rekening nam, n.l. Regnier, dienaar van Bouchard, en Baudry, een zigeuner. We hoorden hem reeds vroeger op een Lyrica-concert. Dit is een zanger, die zoals dat ook nu het geval was, steeds beter presteert.

Jolien De GendtDe machtige koorpartijen werden gezongen door de koren Novecanto en Fa-si-nant. Het koor Novecanto werd voorbereid door Tom Deneckere en Fa-si-nant door de dirigent Geert Soenen zelf. Dit was de beste prestatie die we tot nu toe op koorgebied bij Lyrica hoorden. Het Symfonisch Jeugdorkest Oost-Vlaanderen werd versterkt door enkele volwassenen en, op enkele kleinigheden na, voldeed het ten volle aan de zware vereisten van dit werk.

Een ongelooflijke prestatie werd geleverd door de dirigent. Dit zeer lange en complexe werk werd door Geert Soenen op een levendige manier gebracht. Zijn inzet is ongelooflijk accuraat. Eens te meer werd duidelijk dat hij zijn werk tot in de puntjes voorbereidt.

De volledige Franse zangtekst met de Nederlandse vertaling stond in het programmaboekje met beschrijving van de actie. Voor de concertante uitvoering van een onbekend werk is dit zeker interessant.

We noteerden dat het hier over een “hercreatie” gaat. Dit werk werd 150 jaar geleden voor het eerst uitgevoerd, n.l. drie maal te Gent en vier maal te Luik.

Het moet ons wel nog van het hart dat er blijkbaar geen enkele interesse was van onze radio (Klara) en tv-zenders. Zijn de Vlaamse instellingen vergeten dat Miry het “Lied der Vlamingen” schreef? We kunnen getuigen dat deze opera een prachtig werk is, zowel orkestraal als vocaal. Lyrica leverde hier een ongelooflijke prestatie die zeker meer interesse verdiende. De zaal was alleszins volledig gevuld met een enthousiast publiek. Hoewel het werk zeer lang is en duurde van 15 uur tot 19.15 uur inclusief een korte pauze, bleef iedereen enthousiast tot het einde. Nog eens proficiat aan Lyrica.

De volgende productie is de concertante uitvoering van “Norma” van Vincenzo Bellini ter gelegenheid van “25 jaar Lyrica” in het Kunstencentrum Vooruit te Gent op 23 maart e.k. om 15 uur.

H.V. (Gepubliceerd op 6/3/2014)

Foto's van boven naar onder:

1) David Fonseca Astorga.
2) Jolien De Gendt.

TERUG NAAR KEUZELIJST BELGIË