OPERA GAZET

RECENSIES

OPERAVOORSTELLINGEN IN BREDA

“DIE ZAUBERFLÖTE”

Opera ZuidZangspel van Wolfgang Amadeus Mozart (muziek) en Emanuel Schikaneder (libretto) gebaseerd op August Jacob Liesbeskinds Lulu oder die Zauberflöte door Christoph Wieland, uitgegeven in de sprookjesverzameling Dschinnistan. Wereldpremière op 30 september 1791 in het Freihaustheater auf der Wieden te Wenen. Première van deze productie door Opera Zuid op vrijdag 2 maart 2012 in het Theater aan het Vrijthof te Maastricht. Bijgewoonde voorstelling op 10 maart 2012 in het Chassé Theater te Breda.

Die Zauberflöte - Elmar Gilbertson als Tamino, Andreas Mitschke als Sarastro en Aylin Sezer als Pamina (Foto: Morten de Boer)Het overbekende sprookje van "Die Zauberflöte" werd voorgesteld als een droom van Tamino en Pamina, die collega’s zijn op een kantoor. Tijdens de ouverture vallen zij beide in slaap en dromen de hele historie. Tijdens het slotkoor wordt het decor terug omgebouwd naar de kantoorruimte en worden zij gewekt door de poetsvrouw.

Het Limburgs Symfonie Orkest speelde vanaf de ouverture erg zuiver en stijlvol onder de kundige leiding van Per-Otto Johansson. Er was steeds een goede verhouding tussen de zangstemmen en het orkest. De regie van Bruno Berger-Gorski was zeer waardig, soms speels en met veel vondsten. Het decor van Daniel Dvorák was zeer mooi en functioneel, zodat vlugge decorwisselingen geen problemen gaven.

De rol van Tamino werd ingevuld door Elmar Gilbertsson. Deze tenor bezit een heldere stralende stem en beweegt zich vlot over het podium. Zijn geliefde Pamina werd vertolkt door Aylin Sezer. Zij zong zeer beheerst, vooral in de aartsmoeilijke aria “Ach ich fühl’s”. Christina Rümann, de Koningin van de Nachhttp://www.operazuid.nl/t, kwam in de eerste acte nogal star en weinig emotievol over, waardoor het slechte in haar te weinig beklemtoond werd. Haar bekende aria “Die hölle Rache” in de tweede acte was veel uitdrukkingsvoller.
Die Zauberflöte - Yalin Sezer als Pamina en Christina Rümann als Koningin van de Nacht (Foto: Morten de Boer)Martijn Sanders was een geknipte Papageno, met een volle en soepele baritonstem. Hij speelde vlot en komisch op de juiste momenten. Sarastro, de hogepriester, werd gezongen door Andreas Mitschke. Zijn vertolking was uitstekend, maar wij verkiezen een voller gekleurde stem voor deze partij.
Mark Omvlee wist in de rol van Monostatos met zijn volle krachtige tenorstem de duivelse accenten van deze figuur goed naar voor te brengen. De kleinere rol van Papagena was toevertrouwd aan de sopraan Saskia Voorbach. Zij was een leuke en pittige verschijning. De drie dames werden gezongen door Fenna Ograjensek, Marjolein Bonnema en Marieke Koster. De drie stemmen klonken zeer goed samen en de regisseur wist hen vlot te laten bewegen, zelfs met swingende pasjes. Marcel van Dieren en Rudmer De Vries waren de twee priesters, waarvan echter het kleine duetje in de tweede acte gecoupeerd was. Zij waren ook de twee geharnasten. De drie knapen werden in deze productie door twee dames, nl. Lilian Farahani en Marta Mieze en een countertenor Jori Klomp gezongen. Hun vertolking was zeer pittig en geloofwaardig.

Het koor van het Conservatorium Maastricht, voorbereid door Tjitte de Vries, zong zeer stijlvol en klonk in de finale zeer indrukwekkend.

Die Zauberflöte - Martijn Sanders als Papageno en Saskia Voorbach als Papagena (Foto: Morten de Boer)Wat we raar vonden, was het feit dat Papageno zelf zijn fluit bespeelde, alsook de klokjes en dat Tamino de fluit wel vasthield maar nooit gebruikte en zelfs niet deed alsof hij speelde. De vondst van de kruipende baby’s die geprojecteerd werden tijdens het duet “Pa,pa, pa… en de kinderwagen die opgebracht werd door de drie knapen, was een komische voltreffer.
Volgens onze partituur waren er enkele nummers van plaats verwisseld, wellicht vond men dit beter voor de verhaallijn.

Het was een prettige uitvoering, zeer aangenaam voor het talrijk opgekomen publiek, niet te ernstig en zeer vlot.

Er zijn nog een groot aantal voorstellingen tot 31 maart 2012. De juiste locaties en datums vindt U hier.
Later dit seizoen volgt nog een reeks voorstellingen van “Madama Butterfly” van Puccini.

H.V. (Gepubliceerd op 13/3/2012)

Foto's van boven naar onder:

1) Elmar Gilbertson als Tamino, Andreas Mitschke als Sarastro en Aylin Sezer als Pamina.
2) Yalin Sezer als Pamina en Christina Rümann als Koningin van de Nacht.
3) Martijn Sanders als Papageno en Saskia Voorbach als Papagena.

Copyright foto's © Morten de Boer.

TERUG NAAR KEUZELIJST NEDERLAND

“LUCIA DI LAMMERMOOR”

Nationale ReisoperaOpera van Gaetano Donizetti (muziek) en Salvatore Cammarano (libretto) naar de roman “The Bride of Lammermoor” van Sir Walter Scott. Wereldpremière op 16 september 1835 in het Teatro San Carlo te Napels. Première van deze productie door de Nationale Reisopera op 12 mei 2012 in het Wilminktheater te Enschede. Bijgewoonde voorstelling op 26 mei 2012 in het Chassé Theater te Breda.

Lucia di Lammermoor - Petya Ivanova als Lucia (Foto: Marco Borggreve / Nationale Reisopera)De actie van deze “Lucia di Lammermoor” speelde af onder een brug, in een decor van John Otto, vlak bij een rivier. Ondertussen werden diverse beelden op de achterwand geprojecteerd. Op deze manier werden wisselende sferen weergegeven. Dit was het werk van Thomas Bergmann en Willem Bramsche. De kostuums van Mirjam Pater gaven duidelijk de Schotse sfeer weer. De regie van Wim Trompert was zeer realistisch zonder naar effecten te zoeken.

Het uitstekende Gelders Orkest werd gedirigeerd door Antonino Fogliani. De begeleiding werd zeer accuraat gehouden en overstemde gelukkig de zangers niet.
In het eerste koornummer was er wel een korte onenigheid tussen orkest en podium, maar dit was vlug opgelost. Het koor van de Reisopera werd voorbereid door Alistair Lilley.

Lucia di Lammermoor - Roland Wood als Enrico Ashton (middenboven) en Petya Ivanova als Lucia (linksonder) (Foto: Marco Borggreve / Nationale Reisopera)In de titelrol hoorden we de Bulgaarse dramatische coloratuursopraan Petya Ivanova. Ze was klein van gestalte, maar groot van stemmogelijkheden. Haar coloraturen en haar interpretatie waren van een hoog niveau. Naast haar stond de Zwitserse mezzosopraan Rea Claudia Kost als haar gezellin Alisa, die met haar lengte een grote tegenstelling vormde met de sopraan.
Edgardo werd gezongen door de tenor Peter Auty uit Groot Brittannië. Hij was volkomen opgewassen tegen de zware rol en liet een aangenaam stemgeluid horen in deze moeilijke maar belangrijke partij. De Engelse bariton Roland Wood had een vrij indringende stem, waarmee hij de rol uitstekend kon karakteriseren. Ook zijn hoge noten klonken voortreffelijk.
In de rol van Arturo hoorden we de Amerikaan Gregory Warren. Hij heeft een mooie stemkleur, maar was iets te zwak voor deze partij. De Brit Philip O’Brien was als Normanno de derde tenor op rij. Hij beschikt over een zeer mooie tenorstem en acteerde zeer adequaat. De Finse bas Mika Kares zag er volgens ons een beetje jong uit voor de rol van Raimondo Bidebent. Hij zong en acteerde echter zeer goed en zijn prestatie opent zeker mogelijkheden voor een grote toekomst.
Zoals wel meer gebeurt, werd helaas het nochtans sterke duet “Si, tuona, o cielo…” tussen Edgardo en Enrico weggelaten.

Lucia di Lammermoor - Edgardo Ravenswood (Peter Auty) vervloekt Lucia (Petya Ivanova) en neemt zijn ring van haar af. Slottafereel van het tweede bedrijf  (Foto: Marco Borggreve / Nationale Reisopera)Het was een mooie voorstelling, we hebben ervan genoten, evenals het niet zo talrijk opgekomen publiek.

Er zijn nog voorstellingen tot 1 juli 2012. De juiste locaties en speeldatums vindt U hier.

H.V. (Gepubliceerd op 29/5/2012)

Foto's van boven naar onder:

1) Petya Ivanova als Lucia.
2) Roland Wood als Enrico Ashton (middenboven) en Petya Ivanova als Lucia (linksonder)
3) Edgardo Ravenswood (Peter Auty) vervloekt Lucia (Petya Ivanova) en neemt zijn ring van haar af. Slottafereel van het tweede bedrijf.

Copyright foto's © Marco Borggreve / Nationale Reisopera

TERUG NAAR KEUZELIJST NEDERLAND