OPERA GAZET

RECENSIES

OPERAVOORSTELLINGEN IN MÜNCHEN

“DIE PIRATEN VON PENZANCE”

Theater am GärtnerplatzOperette van Arthur Sullivan (muziek) en William Schwenck Gilbert (libretto). Eerste opvoering van "The pirates of Penzance" op 30 december 1879 in het Royal Bijou Theatre te Paignton in Engeland. Bijgewoonde voorstelling in het Staatstheater am Gärtnerplatz te München op 23 juli 2011.

Die Piraten von Penzance - Ensemble (Foto: Lioba Schöneck)De jonge Frederick heeft als wees een contract met de Piraten, dat afloopt bij zijn 21ste verjaardag. Hij heeft nog nooit een ander meisje gezien dan de oudere Ruth, die hem grootbracht, en leeft dus al 21 jaar onder mannen. Wanneer de vier dochters van de generaal-majoor bij de piraten aankomen, krijgt hij de schok van zijn leven: vier jonge meisjes in één keer! Hij wordt verliefd op Isabel, maar dan blijkt dat hij op 29 februari geboren is, het nog tot zijn 85ste zal duren tot zijn 21ste verjaardag en dus zijn dienst bij de piraten nog helemaal niet verlopen is…

Dit typisch Britse genre, ook wel eens “light opera” genoemd, kan vergeleken worden met de Spaanse zarzuela en de Franse opera-bouffe van Offenbach. Jarenlang werden de werken van Gilbert & Sullivan uitsluitend opgevoerd door de D’Oyle Carte Company, die de rechten beheerde.

Die Piraten von Penzance - Martin Hausberg als Sergeant met herenkoor (Foto: Lioba Schöneck)De uitvoering die wij bijwoonden, was in een Duitse versie van Inge Greiffenhagen en Bettina von Leoprechting. We vreesden even dat een Duitse vertaling niet voldoende de geest van de originele teksten zou weergeven. Dit was helemaal niet het geval, zoals bleek uit de vlotheid waarmee de voorstelling verliep. Uiteraard zagen we ook dat de regie van Holger Seitz volgens ons totaal in de geest van de Engelse producties was, zoals wij er enkele gezien hebben in Londen. Wat men hier verkreeg van alle solisten, het koor en de figuranten was heerlijk om te horen en nog meer om te zien. Het grootse en functionele decor van Herbert Buckmiller, evenals de traditionele kostuums van Götz Lanzelot Fischer voldeden volledig aan al onze wensen. De humor was steeds aanwezig maar nooit overdreven.

De zangers-acteurs waren allen van hoog niveau en uitstekend in hun diverse rollen. We vernoemen ze dan ook in hun diverse karakters: Gunter Sonneson als Generaal-majoor Stanley, Stefan Sevenich als de Piratenkoning, Sebastian Camione als Samuel, zijn luitenant, Robert Sellier als Frederick de piratenleerling, Martin Hausberg als Sergeant van de politie, Susanne Heyng als Ruth, meisje voor alle werk bij de piraten, en de vier dochters van de generaal-majoor: Heike Susanne Daum (Mabel), Frances Lucey (Edith), Carolin Neukamm (Kate) en Ulrike Dostal (Isabel).

Die Piraten von Penzance - Gunter Sonneson als Generalmajor, Holger Ohlmann als piratenkoning en Robert Sellier als Frederic, de piratenleerling (Foto: Lioba Schöneck)De dirigent Andreas Kowalewitz koos de juiste vlotte tempi en slechts op één plaats was er even onenigheid tussen zangers en orkest in een zeer vlug fragment.

Dit was de laatste voorstelling, maar volgend seizoen kan men uitkijken naar “De Mikado”, eveneens van Gilbert & Sullivan. De vele open doekjes en het langdurige slotapplaus van het talrijk opgekomen publiek waren zeker verdiend.
Een heerlijke voorstelling, voor iedereen vatbaar en zeer ontspannend.

H.V. (Gepubliceerd op 11/8/2011)

Foto's van boven naar onder:

1) Ensemble.
2) Martin Hausberg als Sergeant met herenkoor.
3) Gunter Sonneson als Generalmajor, Holger Ohlmann als piratenkoning en Robert Sellier als Frederic, de piratenleerling.

Copyright foto's © Lioba Schöneck.

TERUG NAAR KEUZELIJST DUITSLAND

„DIE LIEBE ZU DEN DREI ORANGEN“

Theater am GärtnerplatzOpera in vier akten en een proloog van Sergej Prokofiev. Libretto van de componist naar Carlo Gozzi. Duitse versie van Jürgen Beythien und Eberhard Sprink. Wereldpremière in het Frans als "L'amour des trois oranges" op 30 december 1921 te Chicago. Bijgewoonde voorstelling in het Staatstheater am Gärtnerplatz te München op 24 juli 2011.

Die Liebe zu den drei Orangen" - Ensemble (Foto: Lioba Schöneck)De prins is ziek en zal weldra sterven als men hem niet kan doen lachen. De koning volgt de raad van de dokter op en zoekt een middel om zijn zoon aan het lachen te brengen. Truffaldino, een soort hofnar, tracht op diverse manieren de prins aan het lachen te krijgen, maar slaagt hier niet in. Ondertussen belooft Prinses Clarisse aan Leander, de eerste minister, dat zij met hem zal trouwen, wanneer de prins sterft, want dan wordt zij de eerste troonopvolgster. Ondertussen betovert de heks Fata Morgana de prins, zodat hij verliefd wordt op drie appelsienen. Hij trekt er dan op uit om deze te zoeken, vergezeld van Truffaldino. Hij vindt tenslotte deze appelsienen, maar ondertussen zijn ze beiden volkomen uitgeput door de dorst en geraakt de prins buiten bewustzijn. Truffaldino ziet dan de drie appelsienen en opent de eerste om het sap ervan te drinken. Uit deze appelsien komt dan een prinses te voorschijn, maar wanneer Truffaldino haar sap leeg drinkt, sterft zij. Dit gebeurt ook met de tweede appelsien. De prins komt terug bij zinnen en ziet de kapot gemaakte derde appelsien, maar drinkt hier niet van, zodat de derde prinses blijft leven. Na allerlei intriges van de prinses Clarisse, Leander, en de heks Fata Morgana, komt tenslotte alles goed, de prins lacht en wordt gelukkig met zijn prinses.

Die Liebe zu den drei Orangen" - Cornel Frey als Truffaldino en Tilmann Unger als de prins (Foto: Lioba Schöneck)Voor alle duidelijkheid werd de Duitse tekst geprojecteerd in boventiteling. De machtige inzet door het koor en extra koor, voorbereid door Jörn Hinnerk Andresen, maakte onmiddellijk indruk. Het decor en de kostuums, ontworpen door Timo Dentler en Okarina Peter, bestonden uit een groot kader op een draaiend podium. Telkens men draaide, vormde zich een nieuw beeld, waarvoor wel enige fantasie van de zaal nodig was. De meeste personages waren niet direct herkenbaar en het duurde even alvorens wij beseften dat deze in feite toch goed getypeerd waren. De zeer levendige regie van Immo Karaman was na even wennen, best te smaken.

De rolverdeling was dusdanig gekozen, dat allen op gelijk niveau presteerden in hun respectieve rollen. We noemen vooral Stephan Klemm als de koning, Tilmann Unger als zijn zoon de Prins, Cornel Frey als Truffaldino, Gary Martin als Leander, de eerste minister, Holger Ohlmann, de kokkin: een bas in de rol van een vrouw. Bij de echte dames: Rita Kapfhammer als Fata Morgana, de heks, Franziska Rabl, prinses Clarisse en Sibylle Duffe, Ninetta, de derde prinses.

Het sterke orkest, het overweldigende koor, de grootse muziek werden zeer goed gebracht onder de duidelijke en vurige leiding van Anthony Bramall.

Zoals we al meermaals ondervonden, was dit weer een zeer interessante uitvoering door het Staatstheater am Gärtnerplatz.

H.V. (Gepubliceerd op 11/8/2011)

Foto's van boven naar onder:

1) Ensemble.
2) Ensemble.
3) Cornel Frey als Truffaldino en Tilmann Unger als de prins.

Copyright foto's © Lioba Schöneck.

TERUG NAAR KEUZELIJST DUITSLAND

Bayerische Staatsoper

“LUCREZIA BORGIA”

Lucrezia Borgia - Pavol Breslik (Gennaro), Erik Årman (Oloferno Vitellozzo), Bruno Ribeiro (Jeppo Liverotto), Christian Rieger (Don Aposto Gazella), Alice Coote (Maffio Orsini), Christopher Magiera (Ascanio Petrucci) (Foto: Wilfried Hösl)Opera van Gaetano Donizetti (muziek) en Felice Romani (libretto) naar het drama “Lucrèce Borgia” van Victor Hugo. Wereldpremière op 26 december 1833 in het Teatro alla Scala te Milaan. Première van deze productie door de Bayerische Staatsoper op 23 februari 2009. Bijgewoonde voorstelling in het Nationaltheater te München op 25 juli 2011.

In Venetië spreken jonge mannen onder elkaar over de vloek die rust op de Borgia’s. Men moet voor hen oppassen en vooral voor Lucrezia. Gennaro is een eenzame jonge man, die droomt van een vrouw die hem omarmt als een moeder. De anderen waarschuwen hem dat hij van Lucrezia Borgia gedroomd heeft. In Ferrara is het feest in het kasteel van de Duca D’Este en zijn vrouw Lucrezia Borgia. Alfonso, de Duca D’Este vermoedt dat Gennaro de minnaar is van zijn vrouw, ook de vrienden van Gennaro geloven dit, waarna deze laatste de hertogelijke vlag vernielt. Lucrezia eist dan van haar man dat de schuldige ter dood wordt gebracht. Zij willen Gennaro met gif om het leven brengen, maar op het laatste moment kan deze nog een tegengif nemen, zodat hij in de nabijheid van Lucrezia kan blijven. Gennaro wil Ferrara verlaten. Lucrezia weet niet beter dan alle vrienden van Gennaro te vergiftigen. Zij is overtuigd dat zij door niemand geliefd kan worden. Haar wraak treft weer Gennaro die nu weigert het tegengif in te nemen. Stervend begrijpt hij wat hem zo aantrok bij Lucrezia: zij is zijn moeder.

Lucrezia Borgia - Edita Gruberova (Lucrezia Borgia) (Foto: Wilfried Hösl)Als we in de zaal komen, zien we dat het decor bestaat uit een verhoogd podium en achteraan een grote wand met daarop de letters “Lucrezia Borgia”. Dit was het decor van Henrik Ahr. In de loop van de avond schoof dit achterpaneel, waarin ook een deur was, langzaam weg zodat bij de slotnoten enkel nog een zwarte achterwand te zien was. Er werd met wat stoelen op en af gewandeld en dat was het dan. De regie van Christof Loy bestond uit staan, zitten, liggen en lopen, waarvan de reden niet steeds duidelijk was. Ook was het niet eenvoudig een onderscheid te maken tussen de verschillende personages van de kleine rollen: ze hadden allen hetzelfde pak aan.

De muzikale instudering berustte bij Bertrand de Billy, maar onze voorstelling werd gedirigeerd door Paolo Arrivabeni. Onder zijn leiding speelde het Bayerische Staatsorchester zeer stijlvol. Franco Vassallo zong zeer voornaam en met volle klank de partij van Don Alfonso. De schitterende jonge tenor Pavol Breslik zong moeiteloos met heldere en aangename stem de rol van Gennaro. Uitstekend was ook de mezzosopraan Silvia Tro Santafé als Maffio Orsini. Wie ook opviel was de tenor Nam Won Huh in de rol van Jeppo Liverotto. Het programma vermeldde verder nog: Christian Rieger( Don Aposto Gazella), John Chest (Ascanio Petrucci), Dean Power (Oloferno Vitellozzo), Steven Humes (Gubetta), Emanuele D’Aguanno (Rustighello), Bálint Szabó (Astolfo) en Julia Bachhuber (Principessa Negroni).

De titelrol werd gezongen door de wereldberoemde sopraan Edita Gruberova. Ze bezit nog steeds een volle, klankrijke stem en kan ook zeer mooie beheerste piano’s zingen. Maar we hadden de indruk dat haar hoogste noten niet altijd direct aansloegen en de slotnoot klonk nogal bedenkelijk. Maar de zangeres zal hier waarschijnlijk op haar leeftijd geen problemen mee hebben daar een deel van het publiek haar bij het slot tientallen minuten ovationeel bleef toejuichen.

Lucrezia Borgia - Edita Gruberova (Lucrezia Borgia) en Ensemble (Foto: Wilfried Hösl)Na de voorstelling waren we uitgenodigd op de uitreiking van de “Award of the Munich Opera Festival Prize” aan de tenor Pavol Breslik.

H.V. (Gepubliceerd op 13/8/2011)

Foto's van boven naar onder:

1) Pavol Breslik (Gennaro), Erik Årman (Oloferno Vitellozzo), Bruno Ribeiro (Jeppo Liverotto), Christian Rieger (Don Aposto Gazella), Alice Coote (Maffio Orsini) en Christopher Magiera (Ascanio Petrucci)
2) Edita Gruberova (Lucrezia Borgia)
3) Edita Gruberova (Lucrezia Borgia) en Ensemble (Foto: Wilfried Hösl)

Copyright foto's © Wilfried Hösl.

TERUG NAAR KEUZELIJST DUITSLAND